یکی دیگر از ویژگی های دوست خوب از نگاه اسلام، پایبند بودن به تعهدات دوستی است. امام صادق (ع) در رابطه با افرادی که به آداب دوستی متعهد نیستند در کلامی دلنشین این موضوع را ذکر کرده و فرموده است:
«دوستی حد و مرزی دارد. هر کس آنها را مراعات کرد، دوست حقیقی است وگرنه نسبت دوستی به او ندهید.» آنگاه ایشان حدود دوستی را چنین توضیح می دهند: «حدود دوستی عبارتند از:
اول آنکه نهان و آشکارش برای تو یکسان باشد. (یعنی صداقت را در دوستی رعایت کند)
دوم آنکه حسن تو را حسن خود و عیب تو را عیب خویش بشمارد.
سوم آنکه اگر به ریاست و ثروت و پست و مقام برسد، رفتارش عوض نشود.
چهارم آنکه اگر تمکن (ثروت و مال) پیدا کرد، از آن چه دارد، نسبت به تو دریغ نورزد.
پنجم آنکه تو را در گرفتاریها رها نکند و تنها نگذارد.»
با این توضیحات، چنانچه دوستمان این نکات را در روابط دوستانه رعایت کند، می توانیم مدعی شویم که دوستی واقعی و سرمایه ای بزرگ در اختیار داریم.