بدعت

بدعت

)وَ لاَ تَقُولُو لِمَا ألسِنَتُکُمُ الکَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَ هَذَا حَرَامٌ لِتَفتَرُوا عَلَی اللهِ الکَذِبَ إنَّ الَّذینَ یَفتَرونَ عَلَی اللهِ الکَذِبَ لاَیُفلِحُون([1]

نگویید آن توصیف دروغ را که زبان‌های شما می‌کند که این حلال است و این حرام، تا دروغ به خدا ببندید؛ کسانی که دروغ به خدا ببندند، رستگار نمی‌شوند.

پیامبر گرامی6:

اَهلُ البِدَعِ شَرَّ الخَلقِ الخلیقةِ؛[2]

بدعت‌گذاران، بدترین مردم و موجودات هستند.

أبَی اللهُ لصاحِبِ البدعةِ بالتَوبَةِ؛[3]

خداوند توبه بدعت‌گذار را نمی‌پذیرد.

أهلُ البِدَعِ کِلابُ أهلِ النّارِ؛[4]

بدعت‌گذاران، سگ‌های اهل دوزخ هستند.

شَرُّ الاُمور مُحدَثاتُها، ألاَ و کُلُّ بدعةِ ضلالةُ، ألاَ و کلُّ ضَلالةِ فَفِی النّار؛[5]

بدترین امور آن است که بدعت باشد بدانید هر بدعتی گمراهی است بدانید که هر گمراهی فرجامش آتش است.

إیّاکَ أن تَسُنَّ سَنَّةَ بِدعَةِ؛ فإنَّ العبدَ إذا سَنَّ سَنَّةً لَحِفَهُ وزرُها وَ وِزرُ مَن عَمِلَ بها؛[6]

مبادا سنّتی را بدعت‌گذاری؛ زیرا اگر بنده سنّت بدی را به وجود آورد گناه آن و گناه کسی که به آن عمل کند به گردن اوست.

عملٌ قلیلٌ فی سُنَّة خیرٌ مِن عملٍ کثیرٍ فِی بدعَةِ؛[7]

عمل اندک مطابق با سنّت، بهتر است از عمل بسیار که با بدعت همراه باشد.

اِنَّ اللهَ تعالی لایَقبَلُ لصاحِبِ بِدعَةٍ صَوما و لا صَلاةً و لا صَدَقةً و لا حَجَا وعُمرَةً وَ لاجِهاداً و لاصَرفا و لا عَدلاً؛[8]

خداوند از بدعت‌گذار نه روزه‌ای می‌پذیرد، نه نمازی، نه صدقه‌ای، نه حجی و عمره‌ای، نه جهادی، نه توبه‌آی و نه فدیه‌ای.

مَن أعرَضَ عن صاحِبِ بِدعَةٍ، بُغضا لَهُ، مَلا اللهُ قلبُهُ أمنا و إیمانا؛[9]

هر کس به نفرت و دشمنی از بدعت‌گذار روی آورد، خداوند دل او را از آرامش و ایمان لبریز می‌سازد.

إذا ظَهَرتِ البَدعُ فی اُمَّتی فلیُظهِرِ العالِمُ عِلمَهُ، فَمَن لَم یَفعل فَعَلَیهِ لَعنةُ الله؛[10]

هر گاه بدعت‌ها در میان امّتم پدیدار شوند بر عالِم است که علم خود را آشکار سازد، هر کس چنین نکند، لعنت خدا بر او باد.

امام  علی7:

ما هَدَمَ الدِّینَ مَثلُ البِدعِ؛[11]

چیزی مانند بدعت‌ها دین را ویران نکرده است.

ما اُحدِثَّت بِدعةُ اِلاّ تُرِکَ بها سُنَّةٌ، فاتَّقوا البِدعَ و الزَموا المَهیَعَ، اِنَّ عَوازِمَ الاُمورِ اَفضَلُها، و اِنَّ مَحدَثاتِها شَرارها؛[12]

هیچ بدعتی نهاده نشد مگر آن‌که بدان سبب سنّتی ترک شد از بدعت‌ها بپرهیزید و راه روشن را در پیش گیرید، بهترین کارها [در دین] آن است که سنتی دیرینه باشد و بدترین آنها آن است که نو پدید و بی‌سابقه باشد.

[1] . سوره نحل، آیه 116.

[2] . کنزالعمال: 1095، 1126.

[3] . بحارالانوار، ج69، ص216، ح8.

[4] . کنز العمّال: 1125.

[5] . الأمالی للمفید: ص188، ح14.

[6] . بحارالانوار، ج74، ص104، ح1.

[7] . الامالی للطوسی: ص385، ح838.

[8] . کنزالعمّال: ص1115.

[9] . کنز العمّال: 5599.

[10] . الکافی: ج1، ص54، ح2.

[11] . بحارالانوار، ج75، ص92، ح98.

[12] . نهج‌البلاغه، خطبه 145.