بوسیدن کودک

بوسیدن کودک

در روایات خیلی سفارش شده تا بچه را ببوسید.

به نظر می‌رسد که با بوسیدن، محبت به بچه منتقل می‌شود احساس نیازش به عاطفه، سرشار می‌گردد. چنانکه با خوردن شیر و غذا شکم او سیر می‌شود با بوسیدن که مصداق بارز ابراز محبت است روح او هم سیر می‌شود.

پیامبر (ص) امام مجتبی را می‌بوسید شخصی به نام اقرع ابن حابس این صحنه را دید عرض کرد من دوازده فرزند دارم و تا کنون هیچکدام را نبوسیدم پیامبر (ص) فرمود:

«مَن لایَرحَم لایُرحَم. »^[1]

(هر کس مهربانی نکند مهربانی نمی شود.)

پس بوسیدن حامل مهر و محبت است که به فرزند منتقل می‌کند. والدین باید این مهر و مهربانی را به فرزند منتقل کنند و از طریق بوسیدن این احساس را نشان دهند.

در نقلی آمده که تعدادی از بادیه نشین‌ها خدمت پیامبر(ص) رسیدند و گفتند آیا شما فرزندان خود را می‌بوسید، حضرت فرمودند: بله ولکن آنها گفتند به خدا قسم ما نمی بوسیم. پیامبر (ص) فرمود: «خود را حفظ کنید اگر خداوند رحمت خود را از شما دریغ نمود. »

یعنی اگر رحمت و مهربانی به کودک نشان ندهید، خداوند هم رحمت خود را از شما می‌گیرد، در این صورت دیگرنمی توانید خود را حفظ کنید^[2].

یعنی در صورت برداشتن رحمت الهی از شما به خاطر برداشتن رحمت خود از کودک نمی توانید زندگی کنید، چون خداوند رحمت خود را گرفت و شما در این صورت باید روی پای خود بایستید و مالک خود باشید اما نمی توانید؛ یعنی نمی توانید مالک خود باشید.

در جای دیگر نیز آمده که مردی خدمت پیامبر (ص) آمد و عرض کرد: هرگز فرزندم را نبوسیدم. آنگاه پس از آنکه مرد جلسه را ترک کرد حضرت فرمودند: «هذا رَجُلٌ عِندِی إنَّهُ مِن أهلِ النّارِ»^[3](به نظرم این مرد از جنس دوزخیان است.)

یعنی کسی که در دل او رحمت و مهر برای فرزند نیست، از جنس رحمت نیست و از مهر و عطوفت خالی است و در نتیجه از جنس آتش است چرا که محبت که از جنس بهشت است در او نیست پس علی القاعده باید از جنس آتش در او باشد زیرا او عطوفت و رحمت ندارد تا به فرزند نشان دهد.

حاصل آنکه بوسیدن فرزند هم از اموری است که به آن سفارش شده و در تربیت کودک مؤثر است، بوسیدن، احساس را، عاطفه را به کودک منتقل می‌کند و کودک تشنه عاطفه، از این بوسه لذت می‌برد.

نه تنها بوسیدن لازم است که به کثرت آن هم سفارش شد. پیامبر عزیز اسلام(ص) فرمود: «أکثِروُا مِن قُبلَهِ أولادِکُم فَإنَّ لَکُم بِکُلِّ قُبلَهٍ دَرَجَهٌ فِی الجَنَّهِ مابَینَ کُلِّ دَرَجَهٍ خَمسَمِأهَ عامٍ. »^[4]

(فرزندان خود را زیاد ببوسید چرا که در ازاء هر بوسه مقامی در بهشت برای شما خواهد بود که بین هر درجه پانصد سال فاصله است.)

در نقلی دیگر فرمود: «مَن قَبَّلَ وَلَدَهُ کَتَبَ اللهُ عَزَّوَ جَلَّ حَسَنَهً. »^[5]

(هر کس فرزند خود را ببوسد، خداوند عزو جل برای او حسنه ثبت می‌کند.)

البته جنس این بوسیدن با بقیه بوسه‌ها متفاوت است. بوسیدن کودک باید از سر مهر و محبت باشد چرا که بناست با این بوسه احساس و عاطفه به کودک منتقل شود و به همین خاطر حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمودند:

«قُبلَهُ الوَلَدِ رَحمَهٌ وَ قُبلَهُ المَرئَهِ شَهوَهٌ وَ قُبلَهُ الوالِدَینِ عِبادَهٌ وَ قُبلَهُ الرَّجُلِ أخاهُ دینٌ»^[6].

(بوسیدن کودک نوعی مهر و محبت است و بوسیدن زن از سر شهوت و بوسیدن والدین عبادت و بوسیدن برادر دینی از دین و دیانت است.)

حاصل آنکه از جمله اقدامات در تربیت کودک بوسیدن اوست، اما بوسیدن باید از سر مهر وعطوفت باشد نه از سر شهوت و البته هر عضوی از بدن کودک را می‌توان بوسه زد حتی لب او را.

امام کاظم(ع) فرمود: «لَیسَ القُبلَهُ عَلَی الفَمِ إلا لِلزَّوجَهِ وَ الوَلَدِ الصَّغیرِ. »^[7]

(بوسه بر لب روا نیست جزء لب همسر و لب کودک) .

آری کسی که مهر او به کودک نمی رسد و از بوسیدن کودک دریغ دارد و عاطفه اش تحریک نمی شود شایسته آتش است چون اهل رحم نیست تا به او ترحم شود اهل مهر و عطوفت نیست تا مورد عطوفت قرار گیرد.

[1]– احسان بخش، صادق، آثار الصادقین، ج10 ص 357

[2]– همان، ص345

[3]– محمدبن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه- ج 15 ص 202

[4]مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار ج101ص92

[5]ابوجعفرمحمدابن یعقوب الکلینی – کافی – جلد6ص52

[6]مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار – ج101ص93

[7]ابومحمد الحسن ابن علی ابن الحسین ابن شعبه الحرانی- تحف العقول – ج 2ص481