تحقیر دیگران
)إنَّ فِرعَوْنَ عَلاَ فِي اَلاَرضِ وَ جَعَلَ اَهْلَهَا شِیَعاً یَسْتَضعِفُ طَائِفَةً مِنْهُم([1]
بدرستی که فرعون در سرزمین (مصر) برتری جوئید و مردم آن را طبقه طبقه کرد و طبقهای از آنان را خوار و زبون میدانست.
پیامبر گرامی6:
مَنْ إسْتَذَلَّ مُؤمِناً أوْ مُؤمِنَةً أوْ حَقَّرَهُ لِفَقْرِهِ أوْ قِلَّةِ ذَاتِ یَدِهِ، شَهَّرهُ اللهُ تَعَالی یَوْمَ القِیَامَةِ ثُمَّ یُفْضِحُهُ؛[2]
هر کس مرد و زن مؤمنی را خوار و ذلیل شمارد و یا به سبب تهیدستی یا کمبضاعتی حقیر شمارد، خدای تعالی در روز رستاخیز او را انگشتنما و سپس رسوا و مفتضحش کند.
أذَلُّ النَّاسِ مَن أهَانَ النَّاسَ؛[3]
خوارترین مردم کسی است که مردمان را خُرد و خوار شمارد.
مَن أذَلَّ مَؤمِناً أذَلَّهُ اللهُ؛[4]
هر کس مؤمنی را خوار کند خداوند خوارش سازد.
أمَرَنِي رَبِّي بِحُبِّ المَسَاکِینَ المُسلِمِینَ وَ اعلَمُوا أنَّهُ مَن حَقَّرَ أحَداً مِنَ المُسلِمِینَ ألقَي اللهُ عَلَيهِ المَقتَ مِنهُ وَ المَحقَرَةَ حَتَّي یَمقُتَهُ النَّاسُ وَ اللهُ لَهُ أشَدُّ مَقتاً؛[5]
پروردگارم مرا فرمان داده به محبّت داشتن به مسلمانان فقیر و بدانید هر کس فردی از مسلمانان را تحقیر کند، خدا بر او غضبناک خواهد شد و او را خوار خواهد نمود تا مردم بر او غضب کنند و خدا غضبش بیشتر است.
امام صادق7:
قَالَ اللهُ عَزَّ و جَلَّ: لِیَأذَنْ بِحَرْبٍ مِنِّي مَنْ أذَلَّ عَبْدِيَ الْمُؤمِنَ؛[6]
خدای عز و جل میفرماید: هر آن که بنده مؤمن مرا خوار و سبک شمارد با من اعلان جنگ میکند.
لاتَسْتَخِفُّوا بِفُقَرا شِیعَةِ عَلِيٍّ(ع) فَإنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ یَشفَعُ فی مِثْلِ رَبِیعَةِ وَ مُضْرٍ؛[7]
فقیران از شیعیان علی ـ علیهالسلام ـ را خوار و سبک نشمارید که همانا یک نفر از آنها به اندازه قبیله ربیعه و مضر را شفاعت خواهد نمود.
امام رضا7:
مَنْ لَقِيَ فَقِیراً مُسْلِماً فَسَلَّمَ عَلَیْهِ خَلافَ سَلامِهِ عَلَی الْغَنِيِّ، لَقِيَ الله عَزَّ و جلَ یَوْمَ القیَامَةِ وَ هُوَ عَلَیْهِ غَضْبَانُ؛[8]
هر کس مسلمان فقیری را ببیند و برخلاف روشی که به فرد ثروتمند سلام میکند بر او سلام کند، در روز قیامت خدا را در حالی که بر او خشمگین است ملاقات خواهد نمود.
و عَلَیکُم بِحُبِّ المَسَاکِینَ المُسلِمِینَ، فَإنَّهُ مَن حَقَّرَ هُم وَ تَکَبَّرَ عَلَیهِم فَقَد زَلَّ عَن دینِ اللهِ، وَ اللهُ لَهُ حَاقِرٌ مَاقِتٌ؛
بر شما باد به دوست داشتن فقیران مسلمان که هر کس آنها را تحقیر کند و بر آنها تکبّر ورزد، از دین خدا لغزیده است و خدا او را خوار شمارد و بر او غضب کند.
[1] . سوره قصص، آیه4.
[2] . بحارالانوار، ج72، ص44.
[3] . بحارالانوار، ج72، ص142.
[4] . بحارالانوار، ج72، ص142.
[5] . مستدرک سفینة البحار، ج۲، ص334.
[6] . ثواب الأعمال، ص284.
[7] . مشکاة الانوار، ص556.
[8] . امالی شیخ صدوق، ص359، ح5.