اندیشه بنان

خمس

)وَاعلَموا أنَّما غَنِمتُم مِن شَیءٍ فَاِنَّ لِلّهِ خُمُسَه و لِلرَّسولِ ولِذِی القُربی وَ الیَتامی والمَساکینِ وابن السَّبیلِ اِن کُنتُم آمَنتُم بِالله…([1]

و بدانید هر چه را به عنوان غنیمت بدست می‌آورید، بی‌تردید یک پنجم آن برای خدا و رسول و خویشان و یتیمان و درماندگان و در راه ماندگان است اگر به خدا ایمان دارید.

امام علی7:

هَلَکَ النّاسُ فی بُطُونِهِم وَ فُرُوجِهِم لِأنَّهُم لَم یَؤُدُّوا اِلَینا حَقَّنا؛[2]

مردم به خاطر اینکه حقّ ما را نمی‌دهند غذا و آمیزش آنان ناپاک شده و سبب هلاکت آنان می‌شود.

امام باقر7:

لایَحِلُّ لِاَحَدٍ أن یَشتَرِیَ مِنَ الخُمسِ شَیئاً حَتی یَصِلَ اِلَینا حَقَّنا؛^[3]

برای هیچ کس جایز نیست از مالی که خمس به آن تعلق گرفته، چیزی بخرد؛ مگر اینکه حق ما را به ما برساند.

امام صادق7:

ما اُریدُ بِذلِکِ اِلاّ اَن تَطَهّرُوا؛[4]

من از گرفتن درهم شما هدفی جز پاک کردن شما ندارم.

امام کاظم7:

وَ جَعَلَ لِلفُقَراءِ قَرابَةَ الرّسولِ نِصفَ الخُمسِ فَأغناهُم بِهِ عَن صَدَقاتِ النّاسِ؛[5]

خارج کردن خمس مال، وسیله آمرزش گناهان و ذخیره قیامت و روز نیاز شماست.

امام رضا7:

وَ مَا نَبذُلُهُ وَ نَشتَری مِن عِرضِنا مِمَّن نَخافُ سَطَوتَهُ؛[6]

به وسیله خمس، ما آبروی خود و طرفدارانمان را در برابر تهدیدات مخالفان حفظ می‌کنیم.

اِنَّ اِخراجَهُ (خمس) مِفتاحُ رِزقِکُم و تَمحیصُ ذُنُوبِکُم؛[7]

پرداخت خمس کلید جلب روزی و وسیله آمرزش گناهان است.

امام زمان7:

لَعنَةُ اللهِ وَالمَلائِکَةُ وَالنّاسُ اُجمَعینَ عَلی مَن اِستَحلَّ مِن مالِنا دِرهَماً؛[8]

لعنت خدا و فرشتگان و مردم بر کسی که یک درهم مال ما را حلال بشمارد.

فَلاَ یَحِلُّ لِأحَدٍ اَنَ یَتَصَرَّفَ فی مالِ غَیرِهِ بَغَیرِ إذنِهِ فَکَیفَ یَحِلُّ ذلِکَ فِی مالِنا مَن فَعَلَ شَیئِاً مِن ذلِکَ لِغَیر اَمرِنا فَقَد اَستَحَلَّ مِنَّا ما حَرُمَ عَلَیهِ وَ مَن اَکَلَ مِن مالِنا شَیئاَ فَإنَّما یَأکُلُ فی بَطنِهِ ناراً وَ سَیصلی سَعیراً؛[9]

با اینکه هیچ کس حق ندارد در مال غیر تصرّف کند، پس چگونه مردم در مال ما تصرف می‌کنند؟ هر کس بدون دستور ما در مال ما تصرف کند مرتکب گناه شده و هر کس ذره‌ای از مال ما را بخورد پس گویا آتش در شکم اوست.

[1] . سوره انفال، آیه41.

[2] . وافی، ج10، ص337.

[3] . وسائل الشیعه، ج6، باب 1، ح4.

[4] . وسائل، ج9، ص334.

[5] . وسائل، ج9، ص488.

[6] . وسائل، ج9، ص538.

[7]. وسائل‌الشیعه، ابواب الانفال، باب 3، ح2.

[8] . وسائل، ج9، ص541.

[9] . وسائل، ج9، ص541.