دعوت کردن به میهمانی
)وَلکِنْ إذا دُعِیتُمْ فَادْخُلُوا فَإذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا([1]
ولی هنگامی که دعوت شدید داخل شوید و وقتی که غذا خوردید پراکنده شوید
پیامبر گرامی6:
اُوصِی الشّاهِدَ مِنْ اُمَّتي وَ الغائِبَ أن یُجیبَ دَعوَةَ المُسلِمِ وَ لَو عَلی خَمسَةِ أمیالٍ، فإنَّ ذلِکَ مِنَ الدّینِ؛[2]
به حاضران و غایبان امت خود سفارش میکنم که دعوت مسلمان را، گرچه از فاصله پنج میل باشد بپذیرند، (هر میل حدود سه فرسخ میباشد) زیرا این کار جزو دین است.
مِن الجَفاءِ… أنْ یُدْعَي الرَّجَلُ إلی طَعامٍ فَلا یُجیبُ أو یُجیبُ فَلا یَأکُلُ؛[3]
از ادب به دور است و نوعی جفا است که مردی به مهمانی دعوت شود و نپذیرد یا بپذیرد و از غذای آن نخورد.
لَو أنَّ مُؤمِناً دَعانی إلی طَعامِ ذِراعِ شاةٍ لَأجَبتُهُ، وَ کَانَ ذلِکَ مِن الدّینِ؛[4]
اگر مؤمنی مرا به خوردن پاچه گوسفندی دعوت کند، میپذیرم، که این کار جزو دین است.
أطعِم طَعامَکَ مَن تُحِبُّهُ فِی اللهِ، وَ کُلُّ طَعامَ مَن یُحِبُّکَ فِی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؛[5]
کسی را که به خاطر خدا دوستش داری از غذای خود بخوران و از غذای کسی که تو را به خاطر خدای عزّ و جلّ دوست دارد، بخور.
لاتُصاحِبُ إلا مُؤمِناً، وَ لا یَأکُل طَعامَکَ إلا تَقِیُّ؛[6]
با کسی جز مؤمن، همنشینی مکن و کسی جز انسان پرهیزگار، غذای تو را نخورد.
کَفی بّالمَرءِ إثماً أن یَستَقِلَّ مَا یَقرَبُ إلی إخوانِهِ، وَ کَفی بِالقَومِ إثماً أن یَستَقِلّوا مَا یَقرَبُهُ إلیهِم أخوهُم؛[7]
مرد (میزبان) را همین گناه بس که غذایی را که پیش برادران خود میگذارد، کم شمارد و میهمانان را همین گناه بس که آنچه را برادرشان در برابرشان میگذارد، کم شمارند.
امام صادق7:
إذا أتاکَ أخوکَ فَأتِهِ بِما عِندَکَ وَ إذا دَعَوتَهُ فَتَکَلَّف لَهُ؛[8]
هر گاه برادر (دینیات) ناخوانده بر تو وارد شد، همان غذایی که در خانه داری برایش بیاور و هر گاه او را دعوت کردی در پذیرایی از او زحمت بکش.
مِنَ الحُقوقِ الواجِباتِ لِمُؤمِنٍ عَلَی المُؤمِنُ أن یُجیبَ دَعوَتَهُ؛[9]
یکی از حقوق واجب مؤمن بر مؤمن، این است که دعوت او را بپذیرد.
إذا دَخَلَ عَلَیکَ أخوکَ فَأعرض عَلَیهِ الطَعام، فَإن لَم یَأکُل فَأعرِض عَلیهِ المَاءَ، فَإن لَم یَشرِب فَأعرِض عَلیهِ الوُضُوءَ؛[10]
هر گاه برادرت به خانه تو وارد شد به او غذا تعارف کن، اگر نخورد به او آب تعارف کن، اگر آب ننوشید به او وضو گرفتن پیشنهاد کن.
[1] . سوره احزاب، آیه 53.
[2] . المحاسن، ج۲، ص180.
[3] . قرب الإسناد، ص160، ح583.
[4] . المحاسن، ج۲، ص180.
[5] . بحارالانوار، ج77، ص85.
[6] . بحارالانوار، ج77، ص85.
[7] . المحاسن، ج2، ص186.
[8] . المحاسن، ج۲، ص179.
[9] . المحاسن، ج۲، ص180.
[10] . المحاسن، ج2، ص190.
