رابطه با خدا
)قُل اِن کُنتُم تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونی یُحبِبکُمُ اللهُ([1]
بگو اگر خدا را دوست دارید، پس از من پیروی کنید تا خدا دوستتان بدارد.
پیامبر گرامی6:
مَنْ أخلَصَ لِلّهِ أربَعینَ صَباحاً ظَهَرَتْ یَنابیعُ الحِکمَةِ مِنْ قَلبِهِ عَلی لِسانِهِ؛[2]
هر کس چهل روز خود را برای خدا خالص کند چشمههای حکمت از قلب وی بر زبانش جاری میشود.
لاتَخَف فِي اللهِ لَومَةَ لائمٍ؛[3]
در راه خدا از ملامت و نکوهش ملامتگران نترس.
إیّاکَ أن تَمنَعَ فی طاعَةِ اللهِ فَتُنفِقَ مِثلَیهِ فی مَعصِیةِ اللهِ؛[4]
از خرج کردن در راه طاعت خدا دریغ مکن وگرنه دو برابرش را در راه معصیت او خرج خواهی کرد.
إنَّ أحَبَّ النَّاسِ إلَي اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ ـ یَوْمَ القِیَامَةِ أطْوَعُهُمْ لَهُ؛[5]
روز قیامت محبوبترین آدمیان نزد خداوند فرمان برترینِ آنها از او است.
امام علی7:
مَنْ أصلَحَ فیما بَینَهُ وَ بَینَ اللهِ أصلَحَ اللهُ فیما بَینَهُ وَ بَینَ النّاسِ؛[6]
هر کس رابطهاش را با خدا اصلاح کند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.
طُوبی لِمَن أخلَصَ لِلّهِ عَمَلَهُ وَ عِلمَهُ وَ حُبَّهُ وَ بُغضَهُ وَ أخذَهُ وَ تَرکَهُ وَ کَلامَهُ وَ صَمتَهُ وَ فِعلَهُ وَ قَولَهُ؛[7]
خوشا به سعادت کسیکه عمل، علم، دوستی، دشمنی، گرفتن، رها کردن، سخن، سکوت، کردار و گفتارش را برای خدا خالص گرداند.
مَنْ تَرَکَ لِلّهِ سُبحانَهُ شَیئاً عَوَّضَهُ اللهُ خَیراً مِمّا تَرَکَ؛[8]
هر کس به خاطر خدای سبحان از چیزی بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او عوض خواهد داد.
حضرت زهرا سلامالله علیها:
نَحنُ وَسیلَتُهُ فِی خَلقِهِ وَ نَحنُ خاصَّتُهُ وَ مَحَلُّ قُدسِه وَ نَحنُ حُجَّتُه فی غَیبِه وَ نَحنُ وَرَثَهُ أنبیائِه؛[9]
ما اهل بیت رسول خدا صلیالله علیه و آله وسیله ارتباط خدا با مخلوقاتیم ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاکیها، ما دلیلهای روشن خداییم و وارث پیامبران الهی.
امام صادق7:
المُفَوِّوضُ أمرَهُ إلَی اللهِ تَعالَی فِی رَاحَةِ الأبَدِ وَالعَیشِ الدّائِم الرَّغَدِ وَالمُفَوّضُ حَقَاً هُوَ العَالِیِ عَن کُلِّ هِمَّةٍ دُونَ اللهِ تَعَالَی؛[10]
کسی که کارهای خود را به خدا بسپارد همواره از آسایش و خیر و برکت در زندگی برخوردار است و واگذارنده حقیقی کارها به خدا، کسی است که تمام همّتش تنها بسوی خدا باشد.
[1] . سوره آلعمران، آیه31.
[2] . نهجالفصاحه، ص783، ح2863، جامعالاخبار (شعیری)، ص94.
[3] . تحفالعقول، ص26 و ص180 ـ خصال، ص526 ـ امالی (مفید)، ص269 ـ معانی الأخبار، ص335.
[4] . تحف العقول، ص408 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج75، ص320.
[5] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج5، ص340.
[6] . من لایحضره الفقیه، ج۴، ص396، ح5845 ـ تنبیه الخواطر یا مجموعه ورام، ج۲، ص163 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج68، ص366، ح12.
[7] . تحفالعقول، ص100.
[8] . تصنیف غرر الحکم و دررالکلم، ص240، ح4855.
[9] . منهاج البراعه فی شرح نهجالبلاغه (خوئی)، ج۲۰، ص97.
[10] . مصباح الشریعة، ص175.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…