روزه
)یَا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمْ الْصِیامُ کَما کُتِبَ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ([1]
ای کسانی که ایمان آوردهاید روزه بر شما واجب شده است همان گونه که بر کسانی که قبل از شما بودند مقدر شده بود. شاید که پرهیزگار شوید.
پیامبر گرامی6:
قَالَ اللهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَي الصَّوْمُ لِي وَ أنَا أجْزِي بِه؛[2]
خداوند تبارک و تعالی میفرماید روزه برای من است و من پاداش آن را میدهم.
صُوموا تَصِحّوا؛[3]
روزه بگیرید تا تندرست باشید.
مَنْ مَنَعَهُ الصَّوْمُ مِنْ طَعامٍ یَشْتَهیهِ، کانَ حَقّاً عَلَی اللهِ أنْ یُطْعِمَهُ مِنْ طَعامِ الْجَنَّةِ وَ یُسْقِیَهُ مِنْ شَرابِها؛[4]
کسی که روزه، او را از غذاهای مورد علاقهاش باز دارد، بر خداست که به او از غذاهای بهشتی بخوراند و از شرابهای بهشتی به او بنوشاند.
طُوبَی لِمَنْ ظَمَأ، أوْ جَاعَ لِلَّهِ، أوُلئکَ الَّذِینَ یَشْبَعُونَ یَوْمَ الْقِیَامَة؛[5]
خوشا به حال کسانی که برای خدا گرسنه و تشنه شدهاند اینان در روز قیامت سیر میشوند.
إن لِلجَنَّةِ باباً یُدعَی الرَّیّانُ لایَدخُلُ مِنهُ إلا الصّائِمون؛[6]
برای بهشت دری است بنام (ریان) که از آن فقط روزهداران وارد میشوند.
امام علی7:
نَومُ الصائِم عِبادَةٌ وَ صَمتُهُ تَسبیحٌ وَ دُعاؤُهُ مُستَجابٌ وَ عَمَلُهُ مُضاعَفٌ إنَّ للصائِم عِندَ اِفطارهِ دَعوَةً لاتُرَدُّ؛[7]
خواب روزهدار عبادت، سکوت او تسبیح، دعایش پذیرفته و عملش دو چندان است. دعای روزهدار به هنگام افطار از درگاه خدا رد نمیشود.
حضرت فاطمه زهرا سلامالله علیها:
مَا یَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِیَامِهِ إذَا لَمْ یَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَ جَوَارِحَه؛[8]
روزهداری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده روزهاش به چه کارش خواهد آمد.
لَیسَ الصَومُ الإمساکَ عَن المأکَل وَ المَشرَبِ الأمساکَ عَن کُلَّ مَا یَکرهُهُ اللهُ سُبحانَهُ؛[9]
روزه امساک از خوردن و آشامیدن نیست بلکه روزه، خودداری از تمامی چیزهایی است که خداوند سبحان آنها را بد میداند.
امام صادق7:
مَنْ صامَ لِلّهِ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْماً فی شِدَّةِ الْحَرِّ فَأصابَهُ ظَمَاٌ وَکَّلَ اللهُ بِهِ اَلْفَ مَلَکٍ یَمْسَحُونَ وَجْهَهُ وَ یُبَشِّرُونَهُ حَتّی اِذا اَفْطَرَ؛[10]
هر کس در روز بسیار گرم برای خدا روزه بگیرد و تشنه شود، خداوند هزار فرشته را میگمارد تا دست به چهره او بکشند و او را بشارت دهند تا هنگامی که افطار کند.
[1] . سوره بقره، آیه 183.
[2] . من لایحضره الفقیه، ج۲، ص75، ح1773 ـ شبیه این حدیث در تهذیب الاحکام (تحقیق خرسان)، ج۴، ص152، ح420.
[3] . بحارالانوار، ج93، ص331.
[4] . بحارالانوار، ج93، ص331.
[5] . هدایة الامة الی الحکام الائمة، ج۴، ص268، ح۹.
[6] . معانیالاخبار، ص409، ح90.
[7] . دعوات (راوندی)، ص27، ح45 و 46.
[8] . دعائم الاسلام، ج۱، ص268 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج93، ص295، ح15.
[9] . شرح نهجالبلاغه(ابن ابی الحدید)، ج20، ص299، ح418.
[10] . الکافی، ج4، ص64، ح8؛ بحارالانوار، ج93، ص247.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…