اندیشه بنان

شراب وشرابخوار  در منابع دینی

در فرهنگ اسلامی، “شراب” ام الخبائث و اساس پلیدی ها و اکبر کبائر و ام الفواحش و جامع هرنوع اثم وگناه  و کلید بدیها است و حتی نشستن کنار سفره ای که روی آن شراب قرار دارد ممنوع و نماز شارب الخمر مقبول نیست.

شراب منشأ فساد، باعث قتل، موجب ارتکاب به زنا، زوال عقل، ذهاب نور ایمان، ویرانی جوانمردی، انکار خدا و افتراء بر پیامبر (ص) است.

و دین خدا  رفت وآمد با شرابخوار را برحذر داشته فرمود با او همنشین نشوید سخنش را تصدیق نکنید، به او زن ندهید، اگر بیمار شد به عیادت او نروید، بر مرده اش نماز نخوانیدو شرابخوار همواره در غضب و سخط خداست.

و شریعت الهی فرآیند شراب اعم از کاشت،آبیاری ، برداشت، تهیه ، فروش، خرید، حمل وتصدی آن، نگهداری و تعارف کننده آن را نفرین و لعنت نمود.

شرابخوار در قیامت بر پیشانی او مکتوب است، ” آیسٌ مِن رَحمَهِ اللّهِ ” ، تشنه کام می میرد و تشنه کام محشور می شود و تشنه کام به دوزخ می افتد، و با چهره سیاه و چشم کبود، لبهایش آویزان و آب دهانش ریزان، محشور می گردد.

و به همین جهت شرابخوار در جامعه اسلامی و عرف مردم، منفور، پلید، زشت و خبیث است و مردم مسلمان به شدت از او گریزان و مشمئز هستند.

حشر و نشر با او را، بد می دانند و شرکت با او در کاری را مایه ننگ و عار و موجب خشم پروردگار تلقی می کنند.

حال اگر مأموری که شعار او و افتخار او خدمت گذاری به شهروندان است و در انجام مأموریت به مشارکت مردمی امیدوار است، مدعی مبارزه با فساد از جمله شراب و شرابخواری است، نعوذبالله خود مرتکب شراب شود بی گمان از نگاه مردم می افتد و اعتبار و حیثیت شغلی خود را از دست می دهد. و نه تنها از حمایت و محبت جامعه برخوردار نیست که شایسته توبیخ و تنبیه بایسته ومستحق اخراج از خدمت و مأموریت است.

شراب و قمار بسترساز دشمنی و کینه است، بسترساز نفرت و انزجار است. شراب در محیطی که قرار می گیرد آن محیط را آلوده می کند، صفای باطن را می برد، مودت و محبت را زایل می کند دلها را نسبت به هم کینه ای و بذر عناد و عداوت را بر آن می پاشد و دلها را نسبت به هم چرکین می کند.

اِنَّما یُریدُ الشَّیطانُ اَن یُوقیِ بَینَکُمُ العَداوَهَ وَ البَغضاءَ فِی الخَمرِ وَ المَیسِرِ …

همانا شیطان قصد دارد تا از طریق شراب و قمار بین شما دشمنی و کینه ایجادکند …

 

پس اگر مأموری مرتکب شراب شود بی گمان دل مردم نسبت به او آلوده و قلوب شهروندان نسبت به او متنفر می گردند.

قال رسوا اللّه (ص):

شارِبُ الخَمرِ لا تُصَدِّ قُوهُ اِذاحَدَثَ وَ لا تُزَوِّجُوهُ اِذا خَطَبَ وَ لا تَعُودُوهُ اِذا مَرِضَ وَ لا تَحضُرُوهُ اِذا ماتَ وَلا تَأمَنُوهُ عَلی اَمانَهٍ. (بحار الانوار، ج79 ، ص127 ؛  میزان الحکمه)

شرابخوار  هرگاه خبری داد باور وتأییدکنید وهرگاه به خواستگاری آمد به او  زن ندهید واگربیمار شد به عیادتش نروید و هر گاه مرد  کنار جسدش حاضر نشوید واو را بر هیچ امانتی امین قرار ندهید وبه او امانتی نسپارید.

از صفاتی که حضرت ابا عبد الله (ع)، یزید را با آن زشت می شمارد شرب خمر است که فرمود: … وَ یَزیدُ رَجُلٌ شارِبُ الخَمرِ.      یزید  فرد شرابخوار است .