پیامبر اکرم (ص) فرمود:
اِنَّ فاطمةَ لَتَشفَعُ یَومَ القِیامَةِ فیمَن اَحَبَّها وَ تَولّاها وَ اَحَبَّ ذُرِّیَّتِها وَ تَوَلّاهُم وَ یَشْفَعُهَا اللهُ فیهِم وَ یُدْخِلُهُم الجَنَّةَ بِشِفاعَتِها.
همانا فاطمه (س)در روز قیامت برای کسی که محب و دوست دار او و فرزندانش باشد، شفاعت میکند و خداوند شفاعت او را در مورد این افراد می پذیرد و آنها را با شفاعت او وارد بهشت میکند. (القطره من بحار مناقب النبی و العترة، ج 2، ص 189)
اینکه حضرت دارای مقام شفاعت است تردیدی نیست؛ چون وقتی شهید شفاعت می کند یا عالم شفاعت می کند یا مومن شفاعت می کند بدیهی است که حضرت قطعاً شفاعت کند، چون علاوه بر مقام ایمان و علم و شهادت مقام عصمت دارند که مقام عصمت مقام و جایگاه بزرگی است برای شفاعت.ضمن اینکه پیامبر عظیم الشأن تصریح فرمودند به مقام شفاعت حضرت؛ یعنی اگر هیچ دلیلی نمی بود برای اثبات شفاعت جز سخن پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) کافی بود و علاوه بر تصریح پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) مبانی شفاعت هم در آن بزرگوار جمع است.حاصل آن که مقام شفاعت حضرت تردید ناپذیر است اما آنچه را که قابل فهم و دانستن است این است که آن بزرگوار از چه کسانی شفاعت می کند که پیامبر گرامی اسلام در این سخن گران سنگ خود آن را هم توضیح داد.
صلوات شعبانیه اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسَالَةِ وَ…