شوهرداری
)فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلغَیبِ بِما حَفِظَ اللهُ([1]
پس زنان درستکار فرمانبر دارند (و) به پاس آنچه خدا (برای آنان) حفظ کرده اسرار (شوهران خود) را حفظ میکنند.
پیامبر گرامی6:
أیُّما امرَأةِ خَدَمَتْ زَوجَها سَبعَةَ أیّامٍ، غَلَّقَ اللهُ عَنها سَبعةَ أبوابِ النارِ وَ فَتَحَ لَها ثمانِیَةَ أبوابِ الجَنّةِ تَدخُلُ مِن أیّما شاءَتْ. وَقالَ علیهالسلام: ما مِنِ امرَأةٍ تَسقِي زَوجَها شَربَةَ ماءٍ إلاّ کانَ خَیرا لَها مِن سَنةٍ صِیامٌ نَهارُها و قِیامٌ لَیلُها؛[2]
هر زنی که هفت روز شوهرش را خدمت کند، خداوند هفت در دوزخ را به روی او ببندد و هشت در بهشت را به رویش بگشاید، تا از هر در که خواهد وارد شود.
و فرمود: هیچ زنی نیست که جرعهای آب به شوهرش بنوشاند مگر آن که این عمل او برایش بهتر از یک سال باشد که روزهایش را روزه بگیرد و شبهایش را به عبادت سپری کند.
مَن صَبَرَتْ عَلی سُوءِ خُلُقِ زَوجِها أعطاها مِثلَ (ثَوابِ) آسِیَةَ بِنتِ مُزاحِم؛[3]
هر زنی در برابر بداخلاقی شوهرش شکیبایی ورزد، خداوند همانند (ثواب)آسیه (همسر فرعون) به او عطا کند.
ویلٌ لإمرَةٍ أغضَبَتْ زَوجَها، و طُوبی لإمَرَأةِ رَضِيَ عنها زَوجُها؛[4]
وای بر زنی که شوهرش را ناراحت کند و خوشا به حال زنی که شوهرش از او راضی باشد.
امام محمدباقر7:
إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ کَتَبَ عَلَی الرِّجالِ الْجِهادَ وَ عَلَي النِّساءِ الْجِهادَ فَجِهادُ الرَّجُلِ أنْ یَبْذُلَ مالَهُ وَ دَمَهُ حَتَی یُقْتَلَ فِي سَبیلِ اللهِ وَ جِهادُ الْمَرْأةِ أنْ تَصْبِرَ عَلی ماتَری مِنْ أذی زَوْجِها وَ غِیرَتِهِ؛[5]
خداوند متعال برای مردان جهاد را مقرّر داشت و برای زنان نیز جهاد را منظور داشت و جهاد مردان آن است که مال و جان خویش را در راه خدا ایثار کنند. ولی جهاد زنان آن است که بر اذیتهای شوهر و غیرتورزیهای او صبر کنند.
امام صادق7:
سَألَتْ اُمُّ سَلَمَةَ رسولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ عَن فَضلِ النِساءِ فِی خِدمَةِ أزواجِهِنَّ، فقال: أیَّما إمرَأةٍ رَفَعَتْ مِن بَیتِ زَوجِها شَیئَا مَوضِعٍ إلی مَوضِعٍ تُریدُ بهِ صَلاحا إلاَّ نَظَرَ الله إلَیها، وَ مَن نَظَرَ الله إلَیه لَم یُعَذَّبْهُ؛[6]
أمّ سلمه از رسول خدا صلیالله علیه و آله و سلّم درباره فضیلت خدمت کردن زنان به شوهرانشان پرسید، آن حضرت فرمودند: هر زنی که در خانه شوهر خود به قصد مرتب کردن آن، چیزی را جابهجا کند خداوند به او نظر افکند و هر که خداوند به او نظر کند عذابش نکند.
مَلعونَةٌ مَلعونةٌ أمراةٌ تُؤذِي زَوجَها و تُغِمَّهُ، وَ سَعیدةٌ سَعِیدةٌ امرأةٌ تُکرِمُ زَوجَها ولا تُؤذِیهِ و تُطِیعُهُ في جَمیعِ أحوالِهِ؛[7]
ملعون است، ملعون، آن زنی که شوهر خود را بیازارد و غمگین کند. و خوشبخت است، خوشبخت، آن زنی که شوهر خود را احترام نهد و آزارش ندهد و در همه حال از وی فرمان برد.
[1] . سوره نساء، آیه34.
[2] . ارشادالقلوب، 175، منتخب میزان الحکمه، 254.
[3] . بحارالانوار، 103/247/30.
[4] . بحارالأنوار، 103/246/24.
[5] . وسائل الشیعه، ج۲۰، ص157.
[6] . بحارالأنوار: 103/251/49.
[7] . وسائل الشیعه، ج1، ص357.
