شیطان

شیطان

)إنَّ الشَّیطانَ لِلإنْسَانِ عَدُّوٌ مُبینٌ([1]

بدرستیکه شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.

وَ مَنْ یَتَّخِذِ الشَّیطانَ وَلِیّاً مِن دُونِ اللهِ فَقَد خَسِرَ خُسراناً مُبیناً؛^[2]

و هرکس به جای خدا، شیطان را دوست خود بگیرد قطعاً دستخوش زیان آشکاری شده است.

پیامبر گرامی6:

یَا أیُّهَا النَّاسُ إنَّمَا هُوَ اللهُ وَالشَّیْطَانُ والْحَقُّ وَالْباطِلُ وَالْهُدَي وَالضَّلاَلَةُ وَالرُّشْدُ وَالْغَيُّ وَالْعَاجِلَةُ وَالْآجِلَةُ وَالْعَاقِبَةُ وَالحَسَنَاتُ والسَّیّئَاتُ فَمَا مِنْ حَسَنَاتِ فَلِلَّهِ وَ مَا کَانَ مِنْ سَیّئاتٍ فَلِلشَّیْطَانِ لَعَنَهُ اللهُ؛[3]

ای مردم! جز این نیست که خداست و شیطان، حق است و باطل، هدایت است و ضلالت، رشد است و گمراهی، دنیاست و آخرت، خوبی‌هاست و بدی‌ها، هرچه خوبی است از آنِ خداست و هر چه بدی است از آنِ شیطان ملعون است.

ألا اُخبِرُکُم بِشَیءٍ إن أنتُمْ فَعَلتُموهُ تَباعَدَ الشَّیطانُ مِنکُم کَما تَباعَدَ المَشرقُ مِنَ المَغرِبِ؟ قالوا: بَلی یا رَسولَ‌اللهِ، قالَ: ألصَّومُ یُسَوِّدُ وَجهَهُ، وَالصَّدَقَةُ تُکسِرُ ظَهرَهُ، وَالحُبُّ فِی اللهِ وَالمُوازِرَةُ عَلَی العَمَلِ الصّالِحِ یَقطَعُ دابِرَهُ، وَالأستِغفارُ یَقطَعُ وَ تینَهُ؛[4]

آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید، شیطان از شما دور شود، چندان‌که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه روی شیطان را سیاه می‌کند، صدقه پشت او را می‌شکند، دوست داشتن برای خدا و همیاری در کار نیک، ریشه او را می‌کند و استغفار شاهرگش را می‌زند.

إذا رَاَیتُمُ الرَّجُلَ لایُبالی ما قالَ وَ لا ما قِیلَ لَهُ فَهُوَ فشِرکُ الشَّیطان؛[5]

هر گاه دیدید که مردی باکی ندارد که چه می‌گوید و چه درباره‌اش گفته می‌شود، چنین کسی شریک شیطان است.

إنَّ ابلیسَ یَبعَثُ اَشَدَّ اَصحابِهِ اِلِ مَن یَصنَعُ المَعروفَ فی مالِه؛[6]

شیطان، سرسخت‌ترین دستیاران خود را جهت اغوای کسانی می‌فرستد که با مال و دارائی خود کارهای خیر انجام می‌دهند.

امام صادق7:

إذا رَأیتُمُ العَبدَ مُتَفَقِّداً لِذُنُوبِ النَّاسِ نَاسِیاً لِذُنُوبِهِ فَاعلَمُوا إنَّهُ قَد مُکِرَ بِه؛[7]

هر گاه دیدید که بنده‌ای گناهان مردمان را جستجو می‌کند و گناهان خویش را فراموش کرده است بدانید که او فریب شیطان را خورده است.

إذَا تَوَضَّأ أحَدُکُم وَ لَم یُسَمِ کَانَ لِلشَّیطَانِ فِی وُضُوئِهِ شِرکٌ وَ إن أکَلَ أو شَرِبَ أو لَبِسَ وَ کُلُّ شَیءِ صَنَعَهُ یَنبَغِی لَهُ أن یُسَمِّیَ عَلَیهِ فَإن لَم یَفعَل لِلشَّیطَانِ فَیهِ شِرک؛[8]

هر گاه یکی از شما وضو بگیرد و بسم‌الله الرحمن الرحیم نگوید. شیطان در آن شریک است و اگر غذا بخورد و آب بنوشد یا لباس بپوشد و هر کاری که باید نام خدا را بر آن جاری سازد، انجام دهد و چنین نکند، شیطان در آن شریک است.

[1] . سوره یوسف، آیه5.

[2] . سوره نساء، آیه 119.

[3] . جامع احادیث الشیعه، ج۱۲، ص554.

[4] . منهاج البراعه (خویی)، ج۷، ص426.

[5] . وسایل‌الشیعه، ج۱۶، ص35، ح20903.

[6] . نهج‌الفصاحه، ج1، ص114.

[7] . وسائل الشیعه، ج15، ص292، ح20546.

[8] . محاسن، ج2، ص430، ح252.