عزت و بی نیازی از عذرخواهی
اگرانسان کارش به عذرخواهی نکشد عزت او مصون خواهد ماند وآن کس که عذرخواهی می کندهرچندکه لازم باشد وکار عاقلانه اما درعین حال عزت او مخدوش می شود. وآن غرور انسانی او آسیب می بیند .
اینکه شخص دچار خلاف نسبت به کسی شود وهمواره به او مراجعه کند وتقاضای عفو نماید کوچک خواهد شد وحقیر خواهد شد مخصوصا اگرطرف مقابل دیر رضایت دهد ودیر عذر پذیر باشد که در این صورت خیلی اذیت می شود وخیلی خوار می گردد وخیلی عزت او آسیب می بیند حتی اگر عذر خواهی او بجا وصادقانه باشد .
چون عذرخواهی خواه صادقانه وخواه کاذبانه در روح عذر خواه تأثیر منفی می گذارد وروح او را آزار خواهد داد وآن شرم وخجالت را خواهد داشت وآن انکسار وذلت را خواهد داشت . پس اگر بخواهد عزت او محفوظ بماند باید از کار منتهی به عذر خواهی اجتناب نماید .
چه زیبا فرمود حضرت امیر المومنین (ع آنگاه که فرمود:
اَلاِستِغناءُ عَنِ العُذرِ أعَزُّ مِنَ الصِّدقِ بِهِ .*
نياز نيافتن به پوزش خواهى، عزّت بخش تر از پوزش خواهى موجّه است .(نهج البلاغة : حكمت ۳۲۹)
چون عذرخواهی موجه هرچند بجا وبر اساس عقل باشد اما در عین حال به عزت آدم آسیب خواهد رساند .
