عفت وخصلتهای نیک

عفت وخصلتهای نیک
انسان عفیف چون کار حرام وممنوع ومعصیت را به حریم خود راه نمی دهد و خود را از آلودگی شهوات و تمایلات ناسالم حفظ می کندو عصیان و نافرمانی ندارد ، خود را به زیور پاک سرشتی و نیک مرامی آراسته می کند وبه همین جهت از صفات و کمالات نیک برخودار شده و به مثابه دور نمودن نفس از زشتیها و پلیدیها به نکوئی ها و پسندیده ها آراسته می شود.
دائماً خیر و خوبی از او سر می زند ، فعل و انفعال او نیکو می شود و از همه حواس و جوارح ،کردار نیک صادر می شود ؛ چون عفت که اساس نیکی ها است در او تثبیت می شود. چنانکه امام امیر المومنین (ع)فرمود:
مَن عَفَّت اَطرافُهُ حَسُنَت اَوصافُهُ. غررالحکم ، ح9050 )
هرکس اعضاءوجوارح خود را عفیف وپاک نگه دارد اخلاق ورفتار وحالات او نیکو می شود
وبه عبارتی هر کس اطراف وجود خود اعم از جوارح و جوانح را پاک و عفیف نگه دارد ، صفات او و خصلتهای نفسانی او نیکو خواهد شد.
یعنی برخورداری از صفات نیک وحالات پسندیده وخصال شایسته مرهون عفت است. چنان می شود گویا یک فرشته است .
امام علی (ع) فرمود:
لَکادَ العَفیفُ اَن یَکُونَ مَلَکاً مِنَ المَلائِکَهِ . (نهج البلاغه ، حکمت 404 )
انسان عفیف می رود که خود یک فرشته شود ونزدیک است به پای فرشته برسد.
آری خصال نیک واوصاف واخلاق پسندیده همه در گرو عفت اند.