فساد اجتماعی
مقصود از “فساد اجتماعی” گناه وفسادی است که از خلوت درآ ید وعلنی شود وزیان آن به دیگری برسد . پیامبر (ص) فرمود :
اِنَّ المَعصِیَهَ اِذا عَمِلَ بِهَا العَبدُ سِرّاً لَم تُضِرَّ اِلّا عامِلَها وَ اِذا عَمِلَ بِها عَلا نِیَهً وَ لَم یُغَیَّر عَلَیهِ اَضَرَّت بِالعامَّهِ. (میزان الحکمه ج 10 ص 4614 )
فساد ومعصیت آنگاه که بنده آن را پنهانی انجام دهد فقط به خودش زیان می رساند اما اگر آنرا علنی کرد وکسی هم اورا برحذر نداشت زیانش فراگیر شده و به عموم می رسد .
اگر چه این حدیث تصریح به مفهوم فساد اجتماعی ندارد ولکن می توان از آن برداشت نمود که فساد آنگاه که زیانش به دیگری برسد عنوان اجتماعی می گیرد .
در کتاب “میزان الحکمه” انواع گناهان را از جمله قتل نفس ،گناهان کبیره ، نفاق ،اسراف ، ممانعت ازحق ، اختلاف ، سرقت، قطع رحم ، جادوگری ،ترک ازدواج و… را از مصادیق فساد می شمارد وچهره هائی را به عنوان ” مُفسد در قرآن” ذکر می کند نظیر: بنی اسرائیل ، منافق ،مسرف ، قاطع رحم ، ساحر ، سارق ، تارک ازدواج و نیز اقوام هود ،صالح ، شعیب و لوط. ( میزان الحکمه ج 10 ص 4614 تا4624 )
با ملاحظه این مصادیق وچهره ها می توان فهمید که فساد اجتماعی ومفسد درجامعه کسی است که فساد وگناه او علنی شده وبه دیگری آسیب برساند.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…