چشم حسود
اگرچه ممکن است چنین عبارت واصطلاحی در روایات نیامده باشد اما این جمله در عرف مردم فراوان رایج است وحتی بصورت ضرب المثل در آمد.
مقصود از این جمله معرفی حسود است . شخص حسود چون بدخواه دیگران است ونمی خواهد به کسی خیر برساند بل بر آن است تا به دیگری شر برساند شروع حسادت او از چشم است.
یعنی به صرف اینکه یک خیر ونعمت از کسی می بیند حسادت او گل می کند وبر آن می شود تا به هر صورت ممکن آن نعمت را از او زایل کند . پس آنچه حسادت را تحریک می کند چشم است واگرنبود چشم حسادت ، او تحریک نمی گردید پس این چشم بود که زمینه را فراهم کرد تا حسادت او تحریک ودست به کارهای حسودانه بزند .
آری چنین چشمی “چشم حسود” است و انسان حسود نمی خواهد دارایی وداشت دیگری را به بیند وبه اصطلاح چشم دیدن آن را ندارد واگر هم به بیند در صدد می شودتا به هر صورت ممکن آن را نابود کند . آری چشم حسود چه کارهایی که نمی کند؟
امام صادق (ع) فرمود: اََلنَّصیحَهُ مِنَ الحاسِدِ مَحالٌ . (بحار الانوار ج75 ص80 )
خیرخواهی از انسان حسود محال وممتنع است.
