امام حسن عسکری (ع) فرمود :
لَیْسَ مِنَ الاْدَبِ إظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الْمَحْزُونِ
. از ادب ـ و اخلاق انسانی و اسلامی ـ نیست که در حضور شخص مصیبت دیده و غمگین، اظهار شادی و سرور شود. (بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۳۷۴، ح ۲۸)
چون ادب در مواجهه با غمگین و درد مند ” اظهار همدردی” است تا از غم او کاسته شود ودر عرف نام این کار “شریک غم شدن ” است . چطور اگرکسی فقیرشد با ید باکمک مالی از فقر او کاست همین طور اگر کسی غمگین ودردمند شد باید با اظهار همدردی شریک غم شد وغم ودرد او را کاست
آنگونه که باید تسلیت گفت به کسی که مصیبت زده شد وکسی از اعضای خانه را از دست داد . تسلیت یعنی تسلی دادن وبا رفتار و گفتار به نحوی غم او را کاستن . پس در واقع وظیفه اصلی کاستن غم با گفتار و رفتار است واگر این نشد باید حد اقل محزون شد نه شادمان.
بنا براین شادی در نزد غمگین به دور از ادب است.
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…