یقین

یقین

)وَ کَانُوا بِایَاتِنا یُوقِنُونَ([1]

و به آیات ما یقین داشتند.

امام علی7:

یُستَدَلُّ عَلَی الیَقین بِقَصرِ الأمَلِ وَ إخلاصِ العَمَل وَ الزُّهدِ فی الدُّنیا؛[2]

سه چیز از نشانه‌های یقین هستند: کوتاهی آرزو، اخلاص در عمل، بی‌رغبتی به دنیا.

إنَّ المُؤمِنَ مَن یُری یَقینُهُ فی عَمَلِهِ، وَ المُنافِقُ مَن یُری شَکُّهُ فی عَمَلِهِ؛[3]

در عمل مؤمن یقین دیده می‌شود و در عمل منافق شک.

ما أیقَنَ بِاللهِ مَن لَم یَرعَ عُهودَهُ فی ذِمَّتِهِ؛[4]

کسی که عهد و پیمان خود را رعایت نکند به خدا یقین ندارد.

بُنِیَ الإسلامُ عَلی أربَعِ دَعائِمَ: الیَقینُ وَ الصَّبرُ وَ الجَهادُ وَالعَدلُ؛[5]

ایمان بر چهار پایه و ستون استوار است: یقین و صبر و جهاد و عدل.

أصلُ الصَبرِ حُسنُ الیَقینِ بِاللهِ؛[6]

ریشه صبر، یقین و باور نیکو به خداوند است.

اَلیَقینُ رَأسُ الدّینِ؛[7]

یقین، ریشه و اساس دین است.

کَذِبَ مَن اِدَّعیَ الیَقینَ بِالبَاقِی وَ هُوَ مُواصِلٌ لِلفانِی؛[8]

دروغ می‌گوید کسی که ادعای یقین به (جهان) باقی دارد اما در پی (جهان) فانی می‌رود.

بِالیَقینِ تَتِمُّ العِبادَةُ؛[9]

با یقین، عبادت به کمال می‌رسد.

امام صادق7:

إنَّ العَمَلَ القَلیلَ الدّایِمَ عَلَی الیَقینِ اَفضَلُ عِنداللهِ منَ الکثیرٍ عَلی غَیرِ یَقینٍ؛[10]

عمل اندک و بادوام که بر پایه یقین باشد در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین باشد برتر است.

امام رضا7:

اِنَّ الایمانَ اَفضلُ مِن الاسلامِ بِدَرجَةٍ وَ التَّقوی اَفضلُ مِن الایمانِ بِدَرَجَةٍ وَ لَم یُعطَ بَنو آدَمَ اَفضلُ مِنَ الیَقینِ؛[11]

ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است و تقوا یک درجه بالاتر از ایمان است و به فرزند آدم چیزی بالاتر از یقین داده نشده است.

اَلرِّضا بِمَکروهِ القَضاءِ مِن اَعلی دَرَجاتِ الیَقینِ؛[12]

خرسندی به قضای ناخوشایند، از بالاترین درجات یقین است.

[1] . سوره سجده، آیه24.

[2] . مستدرک‌الوسائل، ج11، ص201.

[3] . عیون الحکم و المواعظ، ص152.

[4] . غررالحکم، ص253.

[5] . محجة البیضاء، ج7، ص108.

[6] . تصنیف غررالحکم، ص281، ح6235.

[7] . غررالحکم، ص62، ح724.

[8] . شرح غرر و درر آمدی، ج4، ص629، ح 7237.

[9] . غررالحکم، ص61، ح707.

[10] . وسائل الشیعه، ج15، ص202.

[11] . نهج‌الفصاحه، ص695، ح2616.

[12] . بحارالانوار، ج71، ص152، ح60.