آرایشگری و تاتو
تاتو اگر به قصد زیبایی برای محارم صورت پذیرد مانعی ندارد و حتی با این نیت پسندیده نیز هست ؛ البته در صورتی که برای جسم ضرر نداشته و زیر نظر پزشک حاذق صورت پذیرد. هرچند شرع مقدس ، انجام تاتو را جایز دانسته است اما اگر مقررات دولت – به هر دلیل – از آن ممانعت نماید ، انجام آن جایز نخواهد بود .
درحقیقت ، از آنجا که تاتو کار حساسی است وبا کمترین مسامحه می تواند به بیماری منجر شده وحتی به مرگ منتهی شود ، از این رو ، گاه ممکن است دولت انجام آن راممنوع نماید ؛ پس انجام تاتو ذاتا وبا نیت زیبایی برای محارم اشکال ندارد امااگر برای جسم مضر باشد ویا دولت انجام آن را منع نماید ، دارای اشکال است .
اگرچه در برخی از روایات از قول رسول اکرم(ص)آمده است که فرمود : لَعَنَ اللهُ ….الواشِمَةَ وَالمُستَوشِمَةَ ؛ [1] خداوند زن خالکوب وتاتو کننده ونیز زن درخواست کننده تاتو را لعنت نمود . اما این روایت مربوط به کسی است که تاتو را – که نوعی زینت است – برای نمایش به مرد اجنبی ونامحرم انجام دهد ؛ وگر نه ، زینت نمودن برای همسر واز طریق تاتو مانعی ندارد .
همچنین ، تاتو مانع وضو وغسل نیست ؛ مگر آنکه اثبات شود که زیر پوست صورت نگرفته بلکه روی پوست انجام شده ودارای جِرم است ؛ که در این صورت ، باید برای پاک کردن آن جِرم اقدام نمود ؛ زیرا وضو وغسل را با اشکال رو به رو خواهد ساخت .
[1] – معانی الاخبار ، ص 250
