آسایش و آرامش

آسایش و آرامش

)ثُمَّ أَنْزَلَ اللهُ سَکِینَتَهُ عَلَی المُؤمِنینَ([1]

سپس خداوند آرامش را بر رسولش و بر مؤمنین فرود آورد

پیامبر گرامی6:

اَلصِّدْقُ طُمَأنینَةٌ وَالْکَذِبُ رَیبَةٌ؛[2]

راستگویی مایه آرامش و دروغگویی مایه تشویش است.

فاطمه زهرا علیهاالسلام:

فَفَرَضَ اللهُ الإیْمانَ تَطْهیراً مِنَ الشِّرْکِ… وَالْعَدْلَ تَسْکیناً لِلْقُلوبِ؛[3]

خداوند ایمان را برای پاکی از شرک… و عدل و داد را برای آرامش دل‌ها واجب نمود.

امام سجاد7:

وَ اَمّا حَقُّ الزَّوجَةِ فَاَن تَعلَمَ اَنَّ الله عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَها لَکَ سَکَناً وَ اُنساً فَتَعلَمَ اَنَّ ذلِکَ نِعمَةٌ مِنَ اللهِ عَلَیکَ فَتُکرِمَها وَ‌ تَرفُقَ بها وَ اِن کانَ حَقُّکَ اَوجَبَ فَاِنَّ لَها عَلَیکَ اَن تَرحَمَها؛[4]

حق زن این است که بدانی خداوند عز و جل او را مایه آرامش و انس تو قرار داده و این نعمتی از جانب اوست، پس احترامش کن و با او مدارا نما، هر چند حق تو بر او واجب‌‌تر است اما این حق اوست که با او مهربان باشی.

امام صادق7:

إنَّ المُؤمِنَ لَیَسْکُنُ إلَي الْمُؤمِن کَما یَسْکُنُ الظَّمْآنُ إلَي الْماءِ الْباردِ؛[5]

به راستی که مؤمن با برادر مؤمنش آرامش پیدا می‌کند، چنان که تشنه، با آب خنک آرامش می‌یابد.

اَلْمُفَوِّضُ أمْرَهُ إَلی اللهِ في راحَةِ الأبَدِ وَالعَیْشِ الدّائِمِ الرَّغَدِ وَالْمُفَوِّضُ حَقّا هُوَ الْعالی عَنْ کُلِّ هِمَّةٍ دُونَ الله تَعالی؛[6]

کسی که کارهای خود را به خدا بسپارد همواره از آسایش و خیر و برکت در زندگی برخوردار است و واگذارنده حقیقی کارها به خدا، کسی است که تمام همّتش تنها به سوی خدا باشد.

ثَلاثَةُ اَشْیاءَ یَحْتاجُ النّاسُ طُرّاً إلَیْها: اَلاَمْنُ وَالْعَدْلُ وَالْخِصْبُ؛[7]

سه چیز است که همه مردم به آنها نیاز دارند؛ امنیّت، عدالت و آسایش.

خَمسُ خِصالِ مَن فَقَدَ واحِدَةً مِنهُنَّ لَم یَزَل ناقِصَ العَیشِ زائِلَ العَقلِ مَشغولَ القَلبِ، فَاَوَّلُّها: صِحَّةُ البَدَنِ وَ الثّانِیَةُ: اَلأمنُ وَ الثّالِثَةُ: اَلسَّعَةُ فِی الرِّزقِ، وَ الرّابِعَةُ: اَلاَنیسُ المُوافِقُ (قال الراوی): قُلتُ: و مَا الأنیسُ المُوافِقُ؟ قال: اَلزوجَةُ الصّالِحَةُ، وَ الوَلَدُ الصّالِحُ، وَالخَلیطُ وَالخامِسَةُ: وَ هِیَ تَجمَعُ هذِه الخِصالَ: الدَّعَةُ؛[8]

پنج چیز است که هر کس یکی از آنها را نداشته باشد، همواره در زندگی‌اش کمبود دارد و کم خرد و دل نگران است: اول، تندرستی، دوم امنیت، سوم روزی فراوان، چهارم همراهِ هم‌رأی. راوی پرسید: همراه هم‌رأی کیست؟ امام7 فرمودند: همسر و فرزند و همنشین خوب. و پنجم که در برگیرنده همه اینهاست، رفاه و آسایش است.

اِنَّ القَلبَ لَتَجلَجَلُ فی الجَوفِ یَطلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ إطمَاَنَّ وَقَرَّ؛[9]

به راستی که دل در درون سینه بی‌قرار است و به دنبال حق می‌گردد و چون به آن رسید، آرام و قرار می‌گیرد.

[1] . سوره توبه، آیه26.

[2] . نهج‌الفصاحه، ص548، ح1864.

[3] . من لایحضر الفقیه، ج3، ص568 ـ علل الشرایع، ج1، ص248، ح2.

[4] . امالی(صدوق)، ص370.

[5] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص247، ح۱.

[6] . مصباح الشریعه، ص521.

[7] . تحف العقول، ص320.

[8] . خصال، ص284، ح34.

[9] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج2، ص421، ح5.