امام علی (ع) فرمود:
آفَةُ النُّجْحِ الْکَسَلُ.
آفت موفقیت تنبلی است.
(میزان الحکمه، ج 11، ص 5184)
مَنْ دَامَ کَسَلُهُ خَابَ أَمَلُهُ.
کسی که پیوسته تنبلی کند، در رسیدن به آرزویش ناکام می ماند.
(میزان الحکمه، ج 11، ص 5184)
امام جعفرصادق(ع) فرمود:
من کَسِلَ عَمّا یُصلِحُ بِهِ أَمرَ مَعیشَتِهِ فَلَیسَ فیه خَیرٌ لِأَمِردُنیاه.
کسی که در اصلاح أَمر معیشتی خود لاابالی و تَنپرور کند خیر و امیدی به زندگی و امور دنیای او نیست. (وسائل، ج ١٢، ص ٣٧)
امام باقر (ع) فرمود:
إنِّى لَاُبغِضُ الرَّجُلَ أن یَکُونَ کَسلاناً عَن أمرِ دُنیَاه، وَ مَن کَسِل عَن أمرِ دُنیاهُ فَهُو عَن أمرِ آخِرتِهِ أکسَلُ.
من مردى را که در کار دنیایش تنبل باشد مبغوض می دارم و کسى که در کار دنیا تنبل باشد، در کار آخرتش تنبل تر است.
(وسائل الشیعه، ج 12، ص37 )
امام باقر (ع) فرمود:
إیَّاکَ وَ الْکَسَلَ وَ الضَّجَرَ إِنَّهُمَا مِفْتَاحُ کُلِّ سُوءٍ.
از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز، زیرا که این دو کلید هر بدی اند.
(وسائل الشیعه ، ج 12، ص 39)
امام جعفرصادق(ع) فرمود:
إیَّاکَ وَ الْکَسَلَ وَ الضَّجَرَ فَإِنَّهُمَا یَمْنَعَانِکَ مِنْ حَظِّکَ مِنَ الدُّنْیَا وَ الاْآخِرَةِ.
از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز، زیرا که این دو خصلت تو را از بهره دنیا و آخرت باز می دارند.
(میزان الحکمه، ج 11، ص 5186)
امام موسی کاظم (ع) فرمود:
اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ لَیَبغِضُ الْعَبْدَ النَوّامَ ، اِنَّ اللهَ یُبغِضُ الْعَبْدَ الفارِغَ.
خداوند دشمن بنده ای است که زیاد می خوابد وخداوند دشمن انسان بیکار است.
(وسائل الشیعه، ج 12، ص 38)
امام جعفرصادق(ع)فرمود:
أَرَأَیتَ لَو أنَّ رَجُلاً دَخَلَ بَیتَهُ وَ أَغلَقَ بابَهُ أکانَ یَسقُطُ عَلَیهِ شیءٌ مِن السّماء؟!
آیا هیچ دیدهای مردی در خانهاش بنشیند و در را به روی خود ببندد و از آسمان برای او چیزی (به ارمغان) فرود بیاید؟! (فروع کافی، ج ۵، ص ٧٨)
امام جعفرصادق(ع)فرمود:
أیَعْجُزُ اَحَدُکُم أَن یَکونَ مِثلَ النَّملَهِ؟ فَاِنَّ النَّملَهَ تَجُرُّ اِلی جَحرِها.
آیا شما (در کار و فعالیت) به اندازه یک مورچه همت ندارید؟ مورچه خودش شخصاً به دنبال روزی میرود و دانه را به داخل لانهاش میبرد. (فروع کافی، ج ۵، ص ٧٩)
امام جعفرصادق(ع)فرمود:
لا تَکسِلُوا فِى طَلَبِ مَعایِشِکُم فَإنَّ آبائَنا کَانُوا یَرکُضُون فِیها و یَطلُبُونَها.
در طلب روزى و نیازهاى زندگى تنبلى نکنید، چراکه پدران و نیاکان ما به جستجوی آن می پرداختند و آن را طلب مى کردند.
(وسائل الشیعه، ج12، ص 38)
امام باقر (ع) فرمود:
إیَّاکَ وَ الْکَسَلَ وَ الضَّجرَ فَإِنَّهُمَا مِفْتَاحُ کُلِّ شَرٍّ.
از تنبلی و بی حوصلگی بپرهیز، زیرا که این دو کلید هر بدی میباشند.
(میزان الحکمه، ج 11، ص5186)
امام صادق (علیه السلام):
لاتَکسَل عَن مَعِیشَتِکَ فَتَکُونَ کَلّاً عَلى غَیرِکَ .
در معاش دنیوى خود تنبلى مکن چون سربار دیگران خواهی شد.
(فروع کافى، ج 5، ص 86)
امام جعفرصادق(ع)فرمود:
لا تَکسَلْ عَن مَعیشَتِکَ فَتَکُونَ کَلاًّ علی غَیرِک
در تحصیل روزی سستی و تنپروری به خرج مده که سربار دیگران خواهی شد.
(وسائل، ج ١٢، ص ٣٧)
امام سجاد (ع) فرمود:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْهَمِّ وَ الْحَزَنِ وَ الْعَجْزِ وَ الْکَسَلِ.
بار خدایا، من از غم و اندوه و ناتوانی و تنبلی به تو پناه میبرم.
(میزان الحکمه، ج11، ص5188)
پیامبر اکرم (ص) فرمود:
اُمْنُنْ عَلَیْنَا بِالنَّشَاطِ وَ أَعِذْنَا مِنَ الْفَشَلِ وَ الْکَسَلِ وَ الْعَجْزِ وَ الْعِلَلِ وَ الضَّرَرِ وَ الضَّجرِ وَ الْمَلَلِ.
(میزان الحکمه، ج11، ص5184)