پيامبر (ص) فرمود:
إنَّ الجَنَّةَ لَتُوجَدُ ريحُها مِن مَسيرَةِ خَمسَمائةِ عامٍ ، وَ لا يَجِدُها عاقٌّ وَ لا دَيُّوثٌ . قيلَ : يا رَسُولَ اللّه ِ ، وَ مَا الدَّيُّوثُ ؟ قالَ : اَلَّذي تَزنِي اِمرَأ تُهُ وَ هُو يَعلَمُ بها.
بوى بهشت از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد، اما فرزند نا خلف و شخص ديّوث آن را استشمام نمى كنند. عرض شد : اى پيامبر خدا! ديّوث كيست؟فرمود : مردى كه زنش زنا دهد و او از آن مطلع باشد. (كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ۳، ص۴۴۴، ح۴۵۴۲ )
(یعنی بی غیرت ودیوث نه تنها وارد بهشت نمی شود بل بوی بهشت هم نمی شنود. یعنی همین یک خصلت زشت کافی است که او را از بهشت محروم کند . بی غیرت ممکن است دهها خصلت خوب هم داشته باشد اما همه آن خصائل خوب تحت الشعاع این خصلتند ونمی توانند تاثیر خود را بگذارند. حال معلوم می شود که بی غیرتی نه تنها خود زشت وآثار زشت دارد بل سایر خصائل نیک را از کار می اندازد و آنها را بی خاصیت کند )