amp-web-push-widget button.amp-subscribe { display: inline-flex; align-items: center; border-radius: 5px; border: 0; box-sizing: border-box; margin: 0; padding: 10px 15px; cursor: pointer; outline: none; font-size: 15px; font-weight: 500; background: #4A90E2; margin-top: 7px; color: white; box-shadow: 0 1px 1px 0 rgba(0, 0, 0, 0.5); -webkit-tap-highlight-color: rgba(0, 0, 0, 0); } .amp-logo amp-img{width:190px} .amp-menu input{display:none;}.amp-menu li.menu-item-has-children ul{display:none;}.amp-menu li{position:relative;display:block;}.amp-menu > li a{display:block;} /* Inline styles */ div.acss88fc3{max-width:70px;} .icon-widgets:before {content: "\e1bd";}.icon-search:before {content: "\e8b6";}.icon-shopping-cart:after {content: "\e8cc";}
حضرت خدیجه و عفاف و پاکدامنی
اگرچه عفاف معنای عام دارد و شامل عفت چشم ، عفت کلام ، عفت شکم و عفت دامن میشود اما به نظر میرسد در این جا مراد از عفاف همان پاکدامنی است چون زن غالبا بیشترین آسیب را از ناحیه همین بی عفتی دامن می بیند.
حضرت خدیجه(س) علیرغم فساد و فحشای گسترده آن روزگار که دامن زنها را آلوده می کرد ایشان از دامن پاک برخوردار بود و از عفت دامن به معنای واقعی کلمه بهره مند بود.