حضرت محمد صلیالله علیه و آله و سلم
)وَ مَا اَرسَلناکَ اِلاّ رَحمَةً لِلعالَمینَ([1]
و ای رسول ما ترا نفرستادیم مگر آنکه رحمت برای اهل عالم باشی.
پیامبر گرامی6:
ألا اُخْبِرُکُمْ بِاَشبَهِکُمْ بی؟ قَالوا: بَلی یا رَسولَالله. قالَ: اَحسَنُکُم خُلقاً وَ اَلَینُکُمُ وَ اَبَرُّکُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّکُمْ حُبّاً لاِخوانِهِ فی دینِهِ وَ اَصبَرُکُم عَلَی الحَقِّ وَ اَکظَمُکُمْ لِلغَیظِ وَ اَحسَنُکُم عَفْواً وَ اَشَدُّکُم مِن نَفْسِهِ اِنْصافاً فِی الرِّضا وَ الْغَضَبِ؛[2]
آیا شما را از شبیهترینتان به خودم باخبر نسازم؟ گفتند: آری ای رسول خدا! فرمودند: هر کس خوش اخلاقتر، نرمخوتر، به خویشانش نیکوکارتر، نسبت به برادران دینیاش دوستدارتر، بر حق شکیباتر، خشم را فرو خورندهتر و باگذشتتر و در خرسندی و خشم با انصافتر باشد.
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِاَبْعَدِکُمْ مِنّی شَبَهاً؟ قَالُوا: بَلی یا رَسولَ الله. اَلْفاحِشُ الْمُتَفَحِّشُ الْبَدْیءُ، اَلْبَخِیلُ، اَلْمُخْتَالُ، اَلْحَقودُ، اَلْحَسُودُ، اَلْقاسِي الْقَلْبِ، اَلْبَعِیدُ مِنْ کُلِّ خَیْرٍ یُرْجی، غَیْرُ المَاْمونِ مِنْ کُلِّ شَرٍّ یُتَّقي؛
آیا شما را از کم شباهتترینتان به خودم آگاه نسازم؟ عرض کردند: چرا، ای رسول خدا! فرمودند: زشت گوی بیآبروی بیشرم، بخیل، متکبر، کینهتوز، حسود، سنگدل، کسی که هیچ امیدی به خیرش و امانی از شرش نیست.
امام علی7:
وَ هُوَ خاتِمُ النَّبیّینَ، أجوَدُ النّاسِ کَفّاً وَ اَرحَبُ النّاسِ صَدراً وَ أصدَقُ الناسِ لَهجَةً وَ أوفَي النّاسِ ذِمَّةً وَ ألیَنُهُم عَریکَةً وَ أکرَمُهُم عِشرَةً. مَن رَآهُ بَدیهَةً هابَهُ وَ مَن خالَطَهُ مَعرفَةً أحَبَّهُ یَقولُ ناعِتُهُ: لَم اَرَقَبلَهُ وَلا بَعدَهُ مِثلَهُ؛[3]
او خاتم پیامبران است. بخشندهترین مردم بود، سعه صدرش از همه بیشتر (پرحوصلهترین مردم) و راستگوترین و پایبندترین آنان به عهد و پیمان. از همه نرمخوتر بود و رفتارش بزرگوارانهتر. هر کس بدون سابقه قبلی او را میدید، هیبتش او را میگرفت و هر کس با او معاشرت مینمود و او را میشناخت دوستدارش میشد و هر کس میخواست او را وصف کند، میگفت: نظیر او را در گذشته و حال ندیدهام.
ما بَرَأ اللهُ نَسِمَةً خَیْراً مِنْ مُحَمَّدٍ؛[4]
خداوند آفریدهای بهتر از محمّد6 نیافریده است.
امام صادق7:
کانَ رسولُ الله6 اَکْثَرَ ما یَجلِسُ تِجاهَ القِبلةِ؛[5]
پیامبر خدا هنگام نشستن، بیشتر رو به قبله مینشست.
ابن شهر آشوب:
کانَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله قَبلَ المَبعَثِ مَوصوفاً بعِشرینَ خَصلَةً مِن خِصالِ الأنبیاءِ، لَوِانفَرَدَ أحَدٌ بأحَدِها لَدَلَّ عَلی جَلالِهِ، فَکَیفَ مَن اجتَمَعَت فیهِ؟! کانَ نَبیّاً أمیناً، صادِقاَ، حاذِقاَ، أصیلاً، نَبیلاً، مَکیناً، فَصیحاً، نَصیحاً، عاقِلاً، فاضِلاً، عابداً، زاهِداً، سَخیّاً، کَمیّاً، قانِعاً، مُتَواضِعاً، حَلیماً، رَحیماً، غَیوراً، صَبوراً، مُوفِقاً، مُرافِقاً، لَم یُخالِط مُنَجِّماً وَلا کاهِناً وَ لاعَیّافاً؛[6]
پیامبر خدا6 پیش از آن که مبعوث شود، بیست خصلت از خصلتهای پیامبران را دارا بود که اگر فردی یکی از آنها را داشته باشد، دلیل بر عظمت اوست چه رسد به کسی که همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبری امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، والامقام، سخنور، خیرخواه، خردمند، بافضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و جنگاور، قانع، فروتن، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار و نرمخو بود، با هیچ منجّم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیبگو و پیشگویی همنشین نبود.
[1] . سوره انبیاء، آیه107.
[2] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص۲۴۰ و ۲۴۱.
[3] . بحارالأنوار (ط ـ بیروت)، ج۱۶، ص۱۹۰.
[4] . کافی، ج1، ص440.
[5] . وسایل الشیعه، ج۱۲، ص109، ح15783 ـ کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص661.
[6] . مناقب آل ابی طالب علیهم السلام (ابن شهر آشوب)، ج۱، ص123.
