اندیشه بنان

حق برادران دینی

) جَعَلَ اللهُ سُبحانَهُ حُقوقَ عِبادِهِ مُقَدَّمَةًَ لِحُقوقِهِ (

خداوند سبحان حقوق بندگانش را مقدمه رسیدن به حقوق خود قرار داده است.[1]

پیامبر گرامی6:

لاخیرَ فی صُحبَةِ مَن لایَری لَکَ مِنَ الحَقِّ مِثلَ الّذی تَری لَه؛[2]

رفاقت و دوستی با کسی که به اندازه حقّی که برای او قائل هستی برای تو قائل نباشد هیچ ارزشی ندارد.

حُرمَةُ مالِ المُسلِم کَحُرمَةِ دَمِهِ؛[3]

حرمت داشتن مال یک مسلمان همچون حرمت خون و جان او است (مراعات آن بر همه واجب است).

قَضاءُ‌حقوقِ الاخوانِ اَشرفُ اَعمالِ المُتّقین، یَستَجلِبُ مَوَدَّةَ المَلائِکةِ المُقَرَّبینَ و شَوقَ الحُورِ العین؛[4]

افضل اعمال متقیان، ادای حقوق برادران دینی است که محبّت فرشتگان مقرّبین و اشتیاق حوریان بهشتی را برای خود به دنبال خواهد داشت.

مَن ظَلَمَ أحَداً وَفاتَه فَلیَستَغفِر اللهَ لَهُ فَاِنَّهُ کَفّارَةٌ لَه؛[5]

هر کس که به دیگری (در غیر اموال) ظلم و ستمی کرده و دیگر دسترسی به او ندارد، از خدا برایش طلب مغفرت و آمرزش کند کفارة خطاهایش خواهد بود.

امام علی7:

لاتُضیعَنَّ حَقَّ اَخیکَ اِتّکالاً عَلی ما بَینَکَ وَ بَینَهُ فاِنَّهُ لَیسَ لَکَ بِأخٍ مَن أضَعتَ حَقَّهُ؛[6]

حق برادر دینی خود را به خاطر سابقه‌ای که با یکدیگر دارید ضایع مکن که با این کار برادری‌تان نیز از بین خواهد رفت.

امام صادق7:

مَن حَبَس حَقَّ المُؤمِنِ، اَقامَةُ اللهُ یَومَ القِیامَةِ خَمسَ مِأةَ عامٍ عَلی رِجلَیهِ حَتّی یسیلَ مِن عَرَقِهِ أودِیَةً… ثُمَّ یُؤمَرُ بِه اِلی النّار؛[7]

هر کس حق یک مؤمن را در نزد خود حبس کند خداوند در روز قیامت او را پانصد سال سرپا نگه می‌دارد آنچنان که سیلاب‌های عرق از او به جریان می‌افتد… آنگاه با فرمان به دوزخ افکنده می‌شود!

أیُّما مُؤمن حَبَسَ مُؤمِناً عَن مالِهِ وَ هُوَ مُحتاجٌ اِلیهِ لَم یَذُق وَاللهِ مِن طَعام الجَنَّةِ وَ لایَشرَبُ مِن الرّحیقِ المَختوم؛[8]

هر کس از پرداختن مال مؤمنی که در نزد او است و او بدان احتیاج دارد خودداری کند به خدا قسم که نه از طعام بهشتی خواهد چشید و نه از شراب ناب آن خواهد نوشید.

امام موسی کاظم7:

إنَّ مِن أوجَبِ حِقِّ أخیکَ أن لاتَکتُمَه شَیئاً یَنفَعُهُ لِأمرِ دُنیاهُ وَ لِأمرِ أخِرَتِهِ؛[9]

همانا واجب‌ترین حقّ برادرت بر تو آن است که چیزی را که سبب نفع دنیا و آخرت اوست، از او پوشیده نداری.

[1] . امام علی7، فهرست غرر، ص77.

[2] . مواعظ عددیه، ص14.

[3] . میزان‌الحکمة، ج2، ص510.

[4] . بحار، ج74، ص229.

[5] . وسائل، ج16، ص53.

[6] . نهج‌البلاغه، نامه 31.

[7] . ثواب‌الاعمال، ص545.

[8] . ثواب الاعمال، ص545.

[9] . بحارالأنوار، ج2، ص75.