ربا

ربا

)اَلَّذینَ یَاکُلُونَ الْرِّبَا لایَقُومُونَ إلاَّ کَما یَقُومُ الَّذيِ یَتَخَبَّطُه الشَّیْطانُ مِنَ المَسِّ([1]

کسانی که ربا می‌خورند (از گور) برنمی‌خیزند مگر برخاستن کسی که شیطان بر اثر تماس آشفته سرش کرده است.

پیامبر گرامی6:

إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَعَنَ آکِلَ الرِّبَا وَ مُؤْکِلَهُ وَکَاتِبَهُ وَ شَاهِدَیْهِ؛[2]

خدای عزّ‌و جلّ رباخوار و ربا دهنده و نویسنده و شاهد بر آن را لعنت کرده است.

مَنْ أکَلَ الرِّبا مَلأَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَطْنَهُ مِنْ نارِ جَهَنَّمَ بِقَدْرِ ما أکَلَ وَ إنِ اکْتَسَبَ مِنْهُ مالاً لایَقْبَلُ اللهُ تَعالی مِنْهُ شَیْئاً مِنْ عَمَلِهِ، وَ لَمْ یَزَلْ في لَعْنَةِ اللهِ وَالْمَلائِکَةِ ما کانَ عِنْدَهُ مِنْهُ قیراطٌ واحِدٌ؛[3]

هر کس ربا بخورد خداوند عزّ‌و جلّ به اندازه ربایی که خورده شکمش را از آتش دوزخ پر کند و اگر از طریق ربا مالی به دست آورد، خدای تعالی هیچ عمل او را نپذیرد و تا زمانی که قیراطی (کمترین مقدار) از مال ربا نزدش باشد، پیوسته خداوند و فرشتگانش او را نفرین کنند.

إنَّ اَخْوَفَ ما اَخافُ عَلی اُمَّتي مِنْ بَعْدي هذِهِ الْمَکاسِبُ المُحَرَّمَةُ وَ الشَّهْوَةُ الخَفِیَّةُ وَالرَّبا؛[4]

آنچه بیش از هر چیز بر امتم بعد از خود می‌ترسم، درآمدهای حرام، هواپرستی پنهان و رباست.

امام صادق7:

دِرْهَمٌ رباً أعْظَمُ عِنْدَ الله مِنْ سَبْعینَ زِنْیَةً بذاتِ مَحْرَمِ فی بَیْتِ الله الْحَرام و قال: الربا سبعون جُزءاً أیسره أن ینکح الرجل اُمّهُ فی بَیتِ اللهِ الحرام؛[5]

یک درهم ربا نزد خداوند سنگین‌تر است از هفتاد بار زنا کردن با محارم در خانه خدا و فرمود ربا هفتاد جزء دارد که آسانترینش این است که مرد با مادرش در بیت‌الله الحرام ازدواج کند.

{لَمّا سُئِلَ عَنْ قَوْلِ الله عَزَّ وَ جَلَّ} (یَمْحَقُ اللهُ الرِّبا وَ یُرْبی الصَّدَقاتِ) وَ قَدْ أری مَنْ یَأکُلُ الرّبا یَرْبُو مالُهُ؟ فقال فَأيُّ مَحْقٍ أمْحَقُ مِنْ دِرْهَمٍ ربا یَمْحَقُ الدّینَ فَإنْ تابَ مِنْهُ ذَهَبَ مالُهُ وَ افْتَقَرَ؛[6]

مردی از امام صادق7 درباره آیه «خداوند ربا را نابود می‌کند و صدقات را افزایش می‌دهد» سؤال کرد و گفت: گاه کسی را می‌بینم که ربا می‌خورد و با این حال ثروتش زیاد می‌شود؟ حضرت فرمودند: کدام نابودی، نابود کننده‌تر از یک درهم ربا که دین را نابود می‌کند. که اگر توبه هم کند ثروتش از دست می‌رود و فقیر می‌شود.

امام رضا7:

اِعْلَمْ یَرْحَمُکَ اللهُ أنَّ الرِّبا حَرامٌ سُحتٌ، مِنَ الکَبائِر وَ مِمّا قَدْ وَعَدَ الله عَلَیْهِ النّارَ فَنَعوذُ بالله مِنْها، وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلی لِسانِ کُلِّ نَبيٍّ وَ فی کُلّ کِتابٍ؛[7]

خدایت رحمت کند! بدان که ربا حرام و از گناهان کبیره است و خداوند بر آن وعده آتش داده است پس پناه می‌بریم به خدا از آتش، ربا را همه پیامبران و همه کتاب‌های آسمانی حرام کرده‌اند.

[1] . سوره بقره، آیه 275.

[2] . من لایحضره الفقیه، ج۴، ص8، ح4968.

[3] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج73، ص364، ح 30 {شبیه این حدیث در ثواب الاعمال، ص285}.

[4] . مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل، ج13، ص67، ح14763 ـ بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج100، ص54، 26.

[5] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج۱۰۰، ص117، ح13 ـ تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص295، ح1177.

[6] . تهذیب‌الاحکام (تحقیق خرسان)، ج7، ص19، ح65 ـ من لایحضره الفقیه، ج3، ص379، ح4005.

[7] . فقه الرضا7، ص256.