زکات

زکات

)وَ اَقیمُوا الصَّلَوةَ وَ اَتوُا الزَّکواةَ وَارْکَعُوا مَعَ الرّاکِعِین([1]

و نماز را بر پا دارید و زکات بپردازید و با رکوع کنندگان رکوع کنید.

پیامبر گرامی6:

لاتَزالُ اُمَّتی بخَیرٍ ما تَحابُّوا وَ اَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَووُا الزَکاةً وَ قَرُوا الضَّیفَ…؛[2]

امّتم همواره در خیر و خوبی‌اند تا وقتی که یکدیگر را دوست بدارند، نماز را بر پا دارند، زکات بدهند و میهمان را گرامی بدارند…

اُمِرْتُ أنْ آخُذَ الصَّدَقَةَ مِنْ أغْنِیَائِکُمْ فَأرُدَّهَا فِي فَقُرَائِکُم؛[3]

من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم.

لِکُلِّ شَیءِ زَکّاةٌ وَ زَکَاةُ الأبدَانِ الصِّیَامُ؛[4]

برای هر چیزی زکاتی است و زکات بدن‌ها روزه است.

امام علی7:

اَلبَرَکَةُ فی مالِ مَنْ آتَی الزَّکاةَ وَ واسَي المُؤمِنینَ وَ وَصَلَ الأقرَبینَ؛[5]

برکت در مال کسی است که زکات بپردازد، به مؤمنان مدد و یاری رساند و به خویشاوندان کمک نماید.

زَکَاةُ الْیَسَارِ بِرُّ الْجِیرَانِ وَ صِلَةُ الْأرْحَام؛[6]

زکاتِ رفاه، نیکی با همسایگان و صله رحم است.

لِکُلِّ شَيءٍ زَکَاةٌ وَ زَکَاةٌ الْعَقْلِ احْتِمَالُ الْجُهَّال؛[7]

برای هر چیز زکاتیست و زکات عقل تحمّل نادانان است.

زَکاةُ العِلم بَذلُهُ لِمُستَحِقِّهِ وَجِهادُ النَّفس فِی العَمَل بهِ؛[8]

زکات دانش، آموزش به کسانی که شایسته آن‌اند و کوشش در عمل به آن است.

زَکاةُ القُدرَةِ الانصافُ؛[9]

زکات قدرت، انصاف است.

امام صادق7:

إنَّ مِنْ تَمَامِ الصَّوْمِ اِعْطَاءُ الزَّکَاةِ یَعْنِي الْفِطْرَةَ کَمَا أنَّ الصَّلاَةَ عَلَي النَّبي (صلی‌اللهُ عَلیهِ وآلِهِ) مِنْ تَمَام الصَّلاَةِ لأنَّهُ مَنْ صَامَ وَ لَمْ یُؤَدِّ الزَّکَاةَ فَلاَ صَوْمَ لَهُ إذا تَرَکَهَا مُتَعَمِّداً وَلاَ صَلاَةَ لَهُ إذَا تَرَکَ الصَّلاَةَ عَلَي النَّبيّ(صَلَّی‌اللهُ عَلَیهِ وَ آلهِ):[10]

تکمیل روزه به پرداخت زکات یعنی فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر6 کمال نماز است. همانا کسی که روزه بگیرد و زکات ندهد روزه‌ای برای او نیست هنگامی که عمداً ترک کند و نماز نیست هنگامی که صلوات بر پیامبر را ترک کند.

أثَا فِیُّ الإسْلاَمِ ثَلاَثَةٌ الصَّلاَةُ وَالزَّکاةُ وَالْوَلاَیَةُ لاَ تَصِحُّ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إلاَّ بصَاحِبِتَیْهَا؛[11]

سنگ‌های زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنها بدون دیگری درست نمی‌شود.

[1] . سوره بقره، آیه 43.

[2] . امالی (طوسی)، ص647، ح 1340.

[3] . مستدرک الوسائل و مستنبط المسایل، ج۷، ص105، ح7762.

[4] . کافی (ط ـ الاسلامیه) ج4، ص62، ح2 ـ من لایحضره الفقیه ج2، ص75، ح1774.

[5] . تحف‌العقول، ص172.

[6] . تصنیف غرر الحکم و دررالکم، ص406، ح9294.

[7] . تصنیف غررالحکم و دررالکم، ص56، ح527.

[8] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص44، ح132.

[9] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص342، ح7821.

[10] . من لایحضره الفقیه، ج۲، ص183، ح2085.

[11] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص18، ح4.