سید نظام الدین (ع) و تقید و تعبد به دین
او از شخصیت هایی است که علاوه بر منشأ خیر بودن برای مردم و جامعه ، به مسئله دین و امور دینی هم فوق العاده مقید بود و در اقامه دین خدا در منطقه و اهتمام به حاکمیت دین در میان مردم ، زبان زد و شهره بود . یعنی مقید بود که اولابه مسائل دینی دقیقا عمل کند و ثانیا دیگران را هم در عمل به دین وامی داشت وبرآن بود تا ارزش های دینی را در زندگی آحاد مردم حاکم سازد.
اینکه به این بزرگوار “سید نظام الدین” یا “میر نظام الدین” گفته می شد به همین خاطر است. یعنی به خاطر تلاش وافر و همت بلند او در تحکیم دین میان جامعه وفراگیر شدن شریعت بر همه ابعاد زندگی مردم به او لقب ” نظام الدین” داده شد وگرنه اسم این سید عظیم الشأن طبق سند به دست آمده «صاعد » است نه نظام الدین بل نظام الدین لقب اوست.
پس از لقب مقدس او می فهمیم که او انصافا برای دین خدا در منطقه خیلی زحمت کشید و سامان ویژه ای به آن داد وبا تلاش وهمت خود دین را در زندگی مردم نظم و نَسَق خاصی بخشید .
