عبادت حضرت زینب(س)
زینب سلام الله علیها اهل عبادت بود و نه تنها به فرائض پایبند بود بل به نوافل هم شدید مقید بود. نماز او به وقت ، روزه او چه واجب وچه مستحب به وقت ، تلاوت قرآن به وقت ، دعا به وقت ، اذکار ومناجات او هم به وقت صورت می پذیرفت . او در عبادت همت بلند وروح خستگی ناپذیر داشت .
اگر چه اولیاءحق از عبادت قابل تحسینی برخوردارند وقصه عبادتشان غیر قابل توصیف بوده
وکنار کار های بزرگ وفراوان و طاقت فرسا ی خود عبادت زیاد هم دارند. چراکه موفقیت خود را در گرو ارتباط با خدا می دانند که مظهر بسیار روشن ارتباط با خدا همان عبادت به ویژه نماز است.
اما عبادت حضرت زینب(س) از مکانت وجایگاه ویژه ای برخوردار است ؛ هم از نظر کثرت وکیفیت وهم از نظر اخلاص و توجه به خدا.
زینب (س) که از چهره درخشان تاریخ واز بزرگان نامدار است کنار همه خصال نیک وصفات برجسته ، موضوع عبادت در زندگی او بیشتر خود نمایی می کند .
یعنی عنصر عبادت در جای جای زندگی حضرت بیشتر مشهوداست . چراکه عبادت او هم خیلی زیاد بود وهم خیلی کیفی بود. هم از عبادت عامه برخور دار بود وهم از عبادت خاصه .
او در طول سفر جانسوز کربلا وپس از کربلا حتی یک شب هم نماز شبش ترک نگردیدوحتی شب یازدهم محرم الحرام که آن همه مصیبت روز عاشورا را با خود حمل می کرد اما در عین حال نماز شب با اخلاص وبا توجه او ترک نگردید.
امام سجاد(ع)می فرماید:
از خیمه بیرون آمدم تا به بینم عمه ام زینب(س) چه می کند؟دیدم پشت خیمه نشسته نماز شب می خواند وسر به سجده گذاشته است و می گوید: (اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ الرّاحَهَ عِندَ المَوتَ وَالمَغفِرَهَ بَعدَالمَوتِ وَالعَفوَ عِندَ الحِسابِ)
عبادت او چنان بود که حضرت ابا عبدالله(ع) در یک فرصت مناسب از همان شب عاشورا از او می خواهد(یا اُختاه لا تُنسینی فی نافِلَهِ اللَّیلِ) خواهرم مرا در نماز شب فراموش نکن.
آری عبادت حضرت زینب (س) به ویژه نماز شبش آن قدر مهم بود که توجه امام حسین (ع) را ( آن هم در آن شرائط خاص کربلا) به خود جذب نموده تا از حضرتش التماس دعا نماید.
