فضای مجازی ودریافت وبهره گیری از علوم
چنانکه ارائه ونشرعلوم در فضای مجازی پسندیده ، نیکو و گاه لازم و واجب است ، دریافت علوم و نکات علمی از این طریق هم امری پسندیده و گاه لازم است . در حقیقت فلسفه ایجاد فضای مجازی ، دسترسی آسان همگان به اطلاعات است و همان طور که پیشتر اشاره شد فضای مجازی ،کتابخانه بزرگ ، شهر علم و دریای بی نهایت محصولات علمی است.
از جمله چیزهائی که به هنگام دریافت علوم ، نسبت به آن سفارش شده است ، توجه به مفید وپسندیده بودن علوم است ؛ بر این اساس باید دقت شود تا علم دریافتی علاوه بر مفید بودن ، مُضِل و گمراه کننده نیز نباشد .
امام باقر(ع) ذیل آیه (فَلیَنظُرِالاِنسانُ اِلی طَعامِهِ) فرمودند : مقصود از طعام ، علمی است که دریافت می کند ؛ ( عِلمُ الَّذی یَاخُذُهُ عَمَّن یَاخُذُهُ .[1] ) یعنی مقصود از طعام همان علمی است که از افراد دریافت می کند.
پس پیش از دریافت علوم ، باید به آن بنگرد و توجه کند ودقت نماید تا فاسد نباشد ،گمراه کننده نباشد و به اعتقادات ، اخلاق ، ارزشهای دینی و شیوه صحیح زندگی و رفتارهای او زیان وارد نسازد.
این قانون فقط درمورد علوم منتشر شده در فضای مجازی صدق نمی کند بلکه در همه موارد باید انسان توجه کند تا آنچه به دست می آورد برایش مفید باشد ، ودربُعدی از ابعاد زندگی ، مؤثر و نافع باشد و هیچ زیانی برایش نداشته باشد ؛ به ویژه برای دین و اخلاق و رفتار وی مضر نباشد .
ونیز علومی نباشد که برآمده از قیاس ، بدعت و آرای فاسد افراد باشد.
خلاصه سخن آنکه ، گشت و گذار علمی درفضای مجازی کاری نیک و پسندیده و گاه لازم است اما باید مواظب بود تا آسیبی به او وارد نساخته و آرمان ، اعتقاد ، اخلاق و رفتار او را تباه نکند.
[1] – تفسیر البرهان ، ج4 ، ص429
