فضای مجازی وپرهیز از نشر علوم انحرافی

• فضای مجازی وپرهیز از نشر علوم انحرافی

درحقیقت ، ارائه علوم برای استفاده نیازمندان بسیارخوب است اما باید مواظب بود تا این معلومات باعث ایجاد انحراف در میان افراد جامعه نشود ؛ یعنی محصولات علمی ارائه شده باید به گونه یی باشد که  با مقدسات جامعه منافات نداشته باشد و چنان باشد که بهره گیری از این علوم ، سبب ایجاد  نقص وانحراف وزیان در اعتقادات ، اخلاقیات ورفتارهای مردم نگردد.

صاحب علم باید مراقبت نماید تا آنچه را که به فضای مجازی می فرستد ، سخن انحرافی نباشد ، به جای علم ، جهل نباشد و به جای هدایت ، ضلالت نباشد ؛ چون نشرسخن انحرافی ،  نوعی اضلال و گمراه کردن است و اضلال مردم نیزگناه بزرگی است.

مطابق آیه قرآن ، اضلال یک نفر به مثابه قتل تمامی مردم  است چه رسد به اینکه اضلال ، اضلال تعداد زیاد وجمعی کثیر باشد که در این صورت ،گناه آن عظیم ، عواقب آن وخیم و عذاب آن الیم خواهد بود.

امام صادق (ع) در این خصوص می فرمایند:  “…. وَ مَن اَخرَجَها مِن هُدًی اِلی ضَلالٍ فَقَد قَتَلَها “.[1]  ؛ هر کس انسانی را ازهدایت به گمراهی کشاند درحقیقت ، او را کشته است.

بر این اساس اضلال ،  نه تنها  به منزله قتل بوده و ارتکاب آن گناهی بزرگ است بلکه گناه آن شخص گمراه شده نیز برعهده گمراه کننده اوست ؛ یعنی هر گناهی که فرد گمراه شده  که به دلیل عمل به علوم انحرافی ، مرتکب شود ،  به پای گمراه کننده هم نوشته خواهد شد .

مقصود از گمراهی و اضلال ، طرح هر مطلب وموضوعی است که باعث شود اعتقادات ومقدسات ویا اخلاق  ورفتار یک فرد یا جامعه آسیب به بیند واز مدار صحت ودرستی خارج شده وبه جانب باطل و نادرستی حرکت نماید . و همین طور است اگر منجر به اغفال و یا فریب کسی شود.

امام باقر(ع) فرمودند : ” مَن عَلَّمَ بابَ ضَلالٍ کانَ عَلَیهِ مِثلَ اَوزارِ مَن عَمِلَ بِهِ وَلایَنقُصُ مِن اَوزارِهِم شَیئًا .”  [2] ؛  هر کس مطلب انحرافی و گمراه کننده ای را به کسی بیاموزد ، تمام گناهانی که گمراه شده بخاطر گمراهی حاصل از آن  انجام داده است ، به پای گمراه کننده نوشته می شود ؛  بدون آنکه از گناهان گمراه شده چیزی کم شود.

و ازاین رو است که  اضلال یکی از خبیث ترین اعمال شمرده شده است .

امام امیرالمومنین(ع)  در این خصوص  فرمودند : ” اَخبَثُ الاَعمالِ ماوَرَّثَ الضَّلالَ ” . [3]  پلیدترین کارها ، آن است که دیگری را به گمراهی بکشد.

از این رو ، می توان نتیجه گرفت که آن دسته از افرادی که حرف خلاف و ناپسند ، سخن انحرافی و کلام گمراه کننده را در اینترنت ، پیامکها و به طور کلی در فضای مجازی ، پراکنده می سازند ،  به پلیدترین کارها اقدام نموده اند .

حاصل آنکه انتشارعلم و دانش و نکات علمی در فضای مجازی اگر چه کار پسندیده ، ارزشمند و پرثوابی است و حتی نگارنده آن ، در ثواب کسی که آن را مطالعه نموده و به آن عمل می نماید ، شریک است و باعث رشد و ارتقای فرهنگ جامعه نیز می شود ؛ اما اگر در لا به لای نکات علمی مطلب نادرستی بیان گردد که باعث انحراف کسی شود ، عذاب الیم در پی خواهد داشت.

[1] –  سفینه البحار ، ج2 ، ص74

[2]  –   همان  ،  ص411.

[3]  –  خصال ،  ج2 ، ص635