لذت بیداری بیشتر از لذت خواب

• لذت بیداری بیشتر از لذت خواب

تردیدی نیست  که خواب برای انسان شیرین ولذیذ است  وخواب مایه آرامش است  واز لذتهای مهم زندگی همین خواب است . ولذت این خواب در زندگی کاملا قابل لمس است  وهرکس به راحتی آن را حس می کند .

در مقابل  بیداری وبیدار باشی ونیز شب زنده داری  وخلاصه “سَهَر” از شب تا سحر ممکن است برای چنین آدمی تلخ  وسخت باشد  وانسانی که خواب در کام او لذیذ است بی گمان بیداری وسهر در کام او تلخ است وبی شک از آن لذت نمی برد  وبیداری شب برایش کابوس ، سنگین  ودشوار است .

در این میان گروهی هستند که نه خواب بل بیداری برای شان شیرین ولذیذ است وحتی لذتی که از بیداری می برند از خواب نمی برند   واگر آنها را مخیر بین لذت خواب و لذت بیداری کنند لذت بیداری را بر می گزینند  وبیداری برایشان مهمتر  وعزیزتر  وگرانقدر تر از خواب است .

در روایتی از امام عسکری (ع ) که فرمود:

اَلسَّهَرُ اَلَذُّ مِنَ المَنامِ . ( بحار الانوار، ج78 ،ص379 )

بیداری از خواب لذیذتر است .

البته این بسته به ذائقه افراد است . انسان مومن  ، متدین  ، مقرب عند الله ،  شائق به لقای حق و شیفته دیدار محبوب  در ذائقه او شب زنده داری وسهر شیرین تر ودر کام معنوی او لذیذتر است .

او به عکس دیگران  از خواب نیمه های شب آن لذتی را نمی برد که از بیداری می برد  وهرگز چنین لذتی را به لذت خواب معاوضه نمی کند. حتی در زمستان  بسیارسرد حاضر است با آب فوق العاده سرد وضو بگیرد  وبیدار باشد  وبه نماز به ایستد  واز لذت بیداری “سحر خیزان”  لذت به برد .