دسته‌بندی نشده

محیط زیست

محیط زیست

)وَ البَلَدُ الطَّیِبُ یَخرُجُ نَبَاتُهُ بِإذنِ رَبِّهِ([1]

و زمین پاک گیاهش به اذن پروردگارش می‌روید.

پیامبر گرامی6:

مَن اَماطَ عَن طَریقِ المُسلِمینَ ما یُؤذِیهِم کَتَبَ اللهُ لَهُ أجرَ قِراءَةِ أربَع مِائةٍ کُلُّ حَرفٍ مِنها بِعَشرِ حَسَناتٍ؛[2]

هر کس چیز آزار دهنده‌ای را از راه مسلمانان بردارد، خداوند پاداش قرائت چهارصد آیه را که برای هر آیه ده حسنه است، در نامه اعمال او می‌نویسد.

مَن نَصَبَ شَجَرَةً و صَبَرَ عَلی حِفظِها والقِیامِ عَلَیها حَتّی تُثمِرَ کانَ لَهُ فی کُلِّ شَیءٍ یُصابُ مِن ثَمَرِها صَدَقَةٌ عِندَ اللهِ؛[3]

هر کس درختی بکارد و در نگهداری آن بکوشد تا میوه دهد، در برابر هرچه از آن میوه به دست آید، پاداشی نزد خدا خواهد داشت.

امام علی7:

لاتُؤوُوا التُّرابَ خَلفَ البابِ فَإنَّهُ مَأوَی الشَّیاطینِ؛[4]

خاکروبه را پشت در منازل نریزید؛ زیرا جایگاه شیاطین است.

اِتَّقُوا اللهَ فِی عِبادِهِ وَ بِلادِهِ فَاِنَّکُم مُسؤولونَ حَتّی عَن البِقاعِ وَ البَهائِمِ؛[5]

تقوای الهی را درباره بندگان خدا و شهرهای او رعایت کنید؛ زیرا حتی از امکان و حیوانات از شما سؤال خواهد شد.

لِأشتر النخعی: وَلیَکُن نَظَرُک فی عِمارَةِ الأرضِ أبلَغَ مِن نَظَرِکَ فی استِجلابِ الخَراجِ لأنَّ ذلِکَ لایُدرَکُ إلاّ بِالعِمارَةِ؛[6]

به مالک‌اشتر فرمود: باید توجّه تو به آباد کردن زمین بیش از توجّه به گرفتن خراج باشد؛ زیرا آن (خراج) جز در نتیجه آبادانی فراهم نمی‌آید.

امام صادق7:

لاتُفسِد عَلَی القَومِ ماءَهُم؛[7]

آب مورد نیاز مردم را آلوده نکن.

لَقَد کانَ عَلیُّ بنُ الحُسَینِ ـ علیه‌السلام ـ یَمُرَّ عَلَی المَدَرَةِ فِی وَسَطِ الطَّریقِ فَیَنزِلُ عَن دابَّتِهِ حَتّی یُنَحِّیَها بِیَدِهِ عَنِ الطَّریقِ؛[8]

امام سجّاد ـ علیه‌السلام ـ هر گاه در میان راه به کلوخی برمی‌خورد، از مرکب پیاده می‌شد و با دستش آن را از راه دور می‌کرد.

لاتَقطَعُوا الثِّمارَ فَیَبعَثَ اللهُ عَلَیکُم العَذابَ صَبّاً؛[9]

درختان میوه را قطع نکنید که خداوند بر شما عذاب فرو می‌ریزد.

[1] . سوره اعراف، آیه58.

[2] . بحارالانوار؛ ج75، ص50.

[3] . میزان الحکمه، ح9143.

[4] . علل‌الشرایع، ج2، ص583.

[5] . نهج‌البلاغه، از خطبه 166؛ میزان الحکمه، ح 7545.

[6] . نهج‌البلاغه، نامه 53.

[7] . الکافی، ج3، ص65.

[8] . بحارالانوار، ج75، ص50.

[9] . الکافی، ج5، ص294.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا