مرکب
)وَالخَیلَ والَبِغالَ وَالحَمیرَ لِتَرکَبُوها وَ زِینَةً وَ یَخلُقُ مَا لاتَعلَمُونَ([1]
و اسبان و استران و خران را (آفرید) تا بر آنها سوار شوید و برای شما زینتی باشد و بعداً آنچه را که نمیدانید میآفریند.
پیامبر گرامی6:
مِن سَعادَةِ المَرءِ المُسلِم الزَّوجَةُ الصالِحَةُ وَالمَسکَنُ الواسِعُ وَالمَرکَبُ البَهیُّ وَالوَلَدُ الصّالِحُ؛[2]
از خوشبختی مرد مسلمان، داشتن همسری شایسته، خانهای بزرگ، وسیلهای راحت برای سواری و فرزندی خوب است.
امام علی7:
مَن رَکِبَ البَاطِلَ أهلَکَهُ مَرکَبُه؛[3]
کسی که بر باطل سوار شود، مرکبش او را هلاک خواهد کرد.
کانَ أبُوعَبدالله ـ علیهالسّلام ـ إذا وَضَعَ رِجلَهُ فِی الرِّکابِ یَقُولُ: سُبحانَ الَّذی سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما کُنّا لَهُ مُقرِنینَ وَ یُسَبِّحُ اللهَ سَبعاً وَ یَحمِدُ اللهَ سَبعاً وَ یُهَلِّلُ اللهَ سَبعاً؛[4]
امام صادق ـ علیهالسّلام ـ زمانی که سوار مرکب میشد این آیه را میخواند: (سبحانالّذی…) پاک و منزه است خدایی که این مرکب را برای ما رام کرد در حالی که ما قادر به آن نبودیم، سپس هفت سبحانالله، هفت ا لحمدلله و هفت لاالهالاالله میگفت.
[1] . سوره نحل، آیه8.
[2] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج73، ص155، ح35.
[3] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص71، ح1032.
[4] . من لایحضره الفقیه، ج2، ص272.
