مشخصات امام زمان(عج)

مشخصات امام زمان

)وَ نُریدُ اَن نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ استُضعِفُوا فِی الاَرضِ وَ نَجعَلَهُم أئِمَّةً وَ نَجعَلُهُم الوارِثینَ([1]

و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان (مردم) گردانیم و وارثان قرار دهیم.

پیامبر گرامی6:

اَلأئِمَّةُ بَعدی اِثنا عَشَرَ، عَدَدَ شُهورِ الحَولِ وَ مِنّا مَهدی هذِهَ الأمَّةِ لَهُ هَیبَةُ موسی وَ بَهاءُ عیسی وَ حُکمُ داوُدَ وَ صَبرُ اَیّوبِ؛[2]

ائمه بعد از من 12 نفرند؛ به تعداد ماه‌های سال و مهدی این امت از ما است، هیبتی موسی گونه دارد و به زیبایی مانند عیسی است و در حکم مانند داود و صبری ایوب‌وار دارد.

وَ الَّذی بَعَثَنی بِالحَقِّ نَبِیّاً لَو لَم یَبقِ مِنَ الدُّنیا اِلاَّ یَومٌ واحِدٌ لَأطالَ اللهُ ذلِکَ الیَومَ حَتّی یَخرُجَ مِنهُ وَلَدی المَهدِیُّ فَیَنزِلَ روحُ اللهِ عیسَی بنَ مَریَمِ ـ عَلَیهِ‌السَّلامُ ـ فَیُصَلِّی خَلفَهُ؛[3]

قسم به آن کس که مرا به حق به نبوت مبعوث کرد اگر از دنیا جز یک روز باقی نماند خداوند آن روز را آنقدر طولانی می‌کند تا فرزندم مهدی در آن روز قیام کند، پس عیسی‌بن مردم ـ علیه‌السلام ـ فرود می‌آید و پشت سرش نماز می‌خواند.

اَلمَهدِیُّ طاوُوسُ أهل الجَنَّةِ؛[4]

مهدی طاووس بهشتیان است.

لاتَذهَبُ الدُنیا حَتّی یَقُومَ بِأمرِ اُمّتی رَجُلٌ مِن وُلدِ الحُسینِ یَملأُ عَدلاً کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَوراً؛[5]

دنیا به پایان نمی‌رسید تا مردی از فرزندان حسین ـ علیه‌السلام ـ عهده‌دار مسائل و مصالح امتم گردد، او زمین را آنچنان که پر از ظلم و جور شده، پر از عدل می‌کند.

مَن انکَرَ القائِمَ مِن وُلدی أثناءَ غَیبَتِهِ ماتَ میتَهً جاهِلیَّةً؛[6]

کسی که قائم (مهدی) را که از فرزندان من است در دوران غیبتش منکر شود، بر حالت جاهلیت قبل از اسلام از دنیا خواهد رفت.

یَخرُجُ المَهدی و علی رَأسِه غَمامَةً فیها مُنادٍ یُنادی «هذا المَهدی خَلیفةُ اللهِ فَاتَّبِعوهُ»؛[7]

زمانی که حضرت مهدی(عج) ظهور می‌کند ابری بالای سر دارد که در آن منادی ندا می‌کند «این مهدی خلیفة‌الله است، از او متابعت و پیروی کنید.».

امام صادق7:

اَلمَهدی سَمِحٌ بِالمالِ شدیدٌ عَلی العُمّالِ رحیمٌ بِالمَساکینِ؛[8]

حضرت مهدی7 بخشنده است و مال را به وفور می‌بخشد، بر مسئولان و کارگزاران بسیار سخت‌گیر و بر فقرا و ضعفا رئوف و مهربان است.

امام رضا7:

علامَتُهُ أن یَکُونَ شَیخَ السِّنِّ شَاّبَّ المَنظَرِ حَتّی أنَّ النّاظِرَ اِلَیهِ یَحسَبُهُ اِبنَ اَربَعینَ سَنَةً؛[9]

نشانة مخصوص حضرت چهرة جوان بودن او در سن کهولت است به گونه‌ای است که هر کس حضرت را می‌بیند او را چهل ساله می‌پندارد.

[1] . سوره قصص، آیه5.

[2] . منتخب الاثر، ص26.

[3] . تصنیف غرر الحکم و دررالکلم، ص371، ح8412.

[4] . بهجه النظر فی اثبات الوصایه والامامه، ص183 ـ بحارالأنوار (ط ـ بیروت)، ج15، ص91.

[5] . بحارالانوار، ج51، ص66.

[6] . منتخب‌الاثر، ص229.

[7] . بحار، ج51، ص81.

[8] . الملاحم والفتن، ص137.

[9] . اعلام الوری، ص 435.