امام حسن (ع):
اَلقَریبُ مَن قَرَّ بَتهُ المَوَدَّهُ وَ اِن بَعُدَ نَسَبَهُ وَالبَعیدُ مَن باعَدَ تهُ المَوَدَّهُ وَ اِن قَرُبَ نَسَبَهُ .لا شَیءَ اَقرَبُ مِن یَدٍ اِلی جَسَدٍ وَ اِنَّ الیَدَ تُغَلُّ فَتُقطَعُ وَ تُحسَمُ.
نزدیک و فامیل کسی است که مودت ودوستی موجب نزدیکی اش شده باشد هرچند نژادش دور باشد و دور وغریب کسی است که دوستی او را دور کرده باشد هرچند خویشاوندی اش نزدیک باشد. چیزی نزدیکتر از دست به بدن نیست. و به یقین همین دست (گاه)که خیانت کند بریده خواهد شد واثر آن محو خواهد گردید . (تحف العقول ، ج1 ، ص414)