اندیشه بنان

5- هشدار عدم دوستی با افراد کینه توز در تربیت فرزند
دوستی از امور تاثیر گذار در انسان است وبا دوستی است که اخلاق ومرام ومنش انسان به دیگری منتقل می شود . وخوی افراد با دوستی جابجا می شود چرا که نفس انسان خو پذیر است یعنی با هر کس باشد خوی همان کس را می پذیرد .
آری با بدان کم نشین که در مانی خو پذیر است نفس انسانی .
حال اگرکسی خوشخو وخوشرو ودارای فضائل اخلاقی باشد دوستی با او سعادت است اما اگر کسی بد خو و بد مرام به ویژه اهل خشم وکینه باشد وبه عبارتی انسان کینه توز وکینه یی باشد باعث شقاوت است .
چون انسان کینه یی ، حقد وکینه ودشمنی انتقال می دهد وهمه چیز را در کام انسان تلخ ونگاه انسان را هم نسبت به افراد وجامعه وحتی زندگی کینه یی بار می آورد .
زهرای اطهر (س) به این موضوع کاملا توجه دارد . از این رو در همان آغاز زندگی کودک خود را از چنین دوستی برحذر می دارد ومی فرماید :
وَلا تُوالِ ذَالاِحَنِ . (بحارالانوار ، ج43 ، ص286 ، ح51 )
با کسی که اهل کینه وخشم است دوستی مکن .
اِحَن جمع اِحنَه بمعنای کینه وخشم است .
زندگی اجتماعی یک واقعیت بل یک ضرورت است . یعنی اینکه زندگی انسان به گونه یی است که به ناچار باید اجتماعی زندگی کند ومسائل مادی ومعیشتی ونیازهای عاطفی را در سایه جمع رقم زند و به نحوی با افراد پیوند بخورد که از جمله این پیوندها پیوند دوستی است .
پس دوستی باید در چهارچوب معین همراه با منفعت ومصلحت باشد به گونه یی که دوستی وسیله یی برای کمال ورشد باشد نه افت وسقوط . پس دوستی یک امر ضروری زندگی اجتماعی است و نمی توان جلوی دوستی را در زندگی اجتماعی گرفت اما می توان آن را سامان داد . یکی از راههای سامان دادن همین تشویق وتر غیب به دوستی با خوبان وپرهیز از بدان است .
آری حضرت زهرای اطهر (س) با توجه به این موضوع دوستی را سامان می دهد واینکه با چه کسی دوست شود وبا چه کسی دوست نشود مطرح می سازد ومی فرماید : با کسی که اهل کینه وخشم است دوستی مکن .