همنشینی

همنشینی

)لاتَجِدُ قَوماً یُؤمِنُونَ بِاللهِ وَالیَومِ الاخِرِ یُوادُّونَ مَن حَادَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ([1]

هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند.

پیامبر گرامی6:

الجَلیسُ الصالِحُ خَیرٌ مِن الوَحدَةِ وَالوَحدَةُ خَیرٌ مِن جَلیسِ السُّوءِ؛[2]

همنشین خوب بهتر از تنهایی است و تنهایی بهتر از همنشین بد.

لاتَصحَب المائِقَ فَاِنَّهُ یُزَیِّنُ لَکَ فِعلَه وَ یَوُدُّ اَن تَکونَ مِثلَه؛[3]

همنشین بی‌خرد مباش که او کار (نابخردانه) خود را برای تو آراید و دوست دارد تو را چون خود نماید.

إیَّاکُم وَ مُجالَسَةَ المُلوکِ وَ أبناءَ الدّّنیا فَفی ذَلِکَ ذَهابُ دینِکم وَ یُعَقِّبُکم نِفاقاً؛[4]

از همنشینی با صاحب‌منصبان و دنیاپرستان بپرهیزید که این همنشینی دین شما را برده و نفاق می‌آور‌د.

امام علی7:

جَلیسُ الخَیرِ نِعمَةٌ، جَلیسُ الشَّرِّ نِقمَةٌ؛[5]

همنشین خوب نعمت و همنشین بد، بلا و مصیبت است.

امام سجاد7:

مُجالَسَةُ الصَّالِحینَ داعِیَةٌ إلی الصَّلاحِ، وَ أدَبُ العُلَماء زِیادَةٌ فِی العَقل؛[6]

هم‌نشینی با صالحان انسان را به سوی صلاح و خیر می‌کشاند، و معاشرت و هم‌ صحبت شدن با علما، سبب افزایش عقل است.

إیّاکَ وَ مُصاحَبَةَ الفاسِقِ، فَإنَّهُ بائِعُکَ بِاُکلَةٍ اَو أقَلِّ مِن ذلِکَ وَ إیَّاکَ وَ مُصاحَبَةَ القاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإنّی وَجَدتُهُ مَلعُونا فی کِتابِ اللهِ؛[7]

بر حذر باش از دوستی و همراهی با فاسق چون که او به یک لقمه نان و چه بسا کمتر از آن هم، تو را می‌فروشد؛ و مواظب باش از دوستی و صحبت کردن با کسی که قاطع رحم (کسی که ارتباط خویشاوندی را بریده) می‌باشد چون که او را در کتاب خدا ملعون یافتم.

امام جواد7:

فَسادُ الأخلاقِ بِمُعاشَرَةِ السُّفَهاءِ، وَ صَلاحُ الأخلاقِ بِمُنافَسَةِ العُقَلاء؛[8]

معاشرت و هم‌نشینی با بی‌خردان و افراد لااُبالی سبب فساد و تباهی اخلاق خواهد شد؛ و معاشرت و رفاقت با خردمندان هوشیار، موجب رشد و کمال اخلاق می‌باشد.

امام کاظم7:

اِیَّاکَ وَ مُخَالِطَةَ  النّاسِ وَ الأُنسَ بِهِم إلا أن مِنهُم عَاقِلاَ وَ مَأمُوناً فَآنِسِ بِه وَ اهرِبَ مِن سایِرهِم کَهَربِکَ مِن السِّباعِ الضّارِیهِ؛[9]

بپرهیز از معاشرت با مردم و انس با آنان، مگر این که خردمند و امانت‌داری در میان آنها بیابی که (در این صورت) با او انس گیر و از دیگران بگریز، به مانند گریز تو از درنده‌های شکاری.

[1] . سوره مجادله، آیه22

[2] . الامالی طوسی، ص536.

[3] . قصار الحکم، 293.

[4] . بحارالانوار، ج72، ص367.

[5] . غررالحکم، ح4719 و 4720.

[6] . بحارالانوار، ج1، ص141 و ج75، ص304.

[7] . تحف العقول، ص202 ـ بحارالانوار، ج74، ص196.

[8] . بحارالانوار، ج75، ص82.

[9] . تحف‌العقول، ص420.