پرخوری و شکمپرستی
)کُلُوا مِن طَیِّباتِ ما رَزَقناکُم وَ لاتَطغَوا فِیهِ([1]
از خوراکیهای پاکیزهای که روزی شما کردهایم بخورید ولی در آن زیادهروی نکنید.
پیامبر گرامی6:
کُلُوا مِن طَیِّباتِ ما رَزَقناکُم وَ لاتَطغَوا فِیهِ فَاِنَ القُلُوبَ تَمُوتُ کَالزَّرعِ إذا کَثُرَ عَلَیهِ الماءُ؛[2]
با خوردن و آشامیدن زیاد دلها را نمیرانید، زیرا همانگونه که زراعت بر اثر آب زیاد از بین میرود، دلها نیز بر اثر پرخوری میمیرند.
إیّاکُم وَ فُضُولَ المَطعَمِ؛ فَإنَّهُ یَسِمُ القَلبَ بِالقَسوةِ، وَ یُبطِیُ بِالجَوارِحِ عَنِ الطّاعَةِ، وَ یُصِمُّ الهِمَمَ عَن سِمَاعِ المَوعِظَةِ؛[3]
از پرخوری بپرهیزید که دل را سخت میکند، و اعضای بدن را در اطاعت خدا تنبل میسازد، و همّتها را از شنیدن پند و اندرز کر میکند.
إیّاکُمْ وَالبِطنَةَ فَإنَّها مَفسَدةٌ لِلبَدَنِ وَ مُورِثةٌ لِلسُّقمِ وَ مَکسَلَةٌ عَنِ العِبادَةِ؛[4]
از پرخوری بپرهیزید، زیرا مایهی فساد و تباهی بدن و موجب بیماری است و انسان را در عبادت سست میکند.
نَحنُ قَومٌ لانَأکُلُ حَتّی نَجوعَ وَ اِذا اَکَلْنا لانَشْبَعُ؛[5]
ما قومی هستیم که تا گرسنه نشویم غذا نمیخوریم و تا سیر نشدهایم دست از غذا میکشیدیم.
حضرت علی7:
لاتَجتمعُ الفِطْنةُ وَالبِطْنَةَ؛[6]
زیرکی و تیزهوشی با پرخوری جمع نمیشوند.
امام باقر7:
ما مِن شیءٍ أبغضُ اِلی اللهِ مِن بَطنٍ مَملُوٍّ؛[7]
هیچ چیز نزد خدا، منفورتر (ومبغوضتر) از شکم پر نیست.
امام صادق7:
لَیسَ شَیءٌ اَضرَّ لِقَلبِ المؤمِنِ مِنَ کَثَرةِ الأکلِ وَ هِیَ مُورِثةُ شَیئَینِ: قَسوةُ القَلبِ وَ هَیَجانُ الشَّهوَةِ؛[8]
برای دل (روح) مؤمن چیزی زیانبارتر از پرخوری نیست، زیرا پرخوری باعث سنگدلی و قساوت قلب و تحریک شهوت میگردد.
اَلأکلُ عَلَی الشِّبَعِ یورِثُ البَرَصَ؛[9]
غذا خوردن پس از سیری، موجب بیماری پیسی میگردد.
لقمان حکیم علیهالسلام:
یَا بُنَیَّ اِذَا امتَلأتِ المِعدَةُ نَامَتِ الفِکرَةُ وَ خَرسَتِ الحِکمَةُ وَ قَعَدَتِ الاَعضَاءُ عَن العِبادَةِ؛[10]
فرزندم هر گاه شکم پر شود، فکر به خواب میرود و حکمت، از کار میافتد و اعضای بدن از عبادت باز میمانند.
[1] . سوره طه، آیه 81 .
[2] . مستدرکالوسائل، ج16، ص209.
[3] . بحارالانوار: 77/ 182/ 10.
[4] . بحارالانوار، ج۶۲، ص266.
[5] . سنن النبی، ص236.
[6] . مستدرکالوسائل، ج۳، ص82.
[7] . مستدرکالوسائل، ج3، ص80.
[8] . مستدرکالوسائل، ج۳، ص80.
[9] . فروع کافی، ج6، ص269.
[10] . مجموعه ورام، ج1، ص102.
