اندیشه بنان

 

پرهیز از دوستی با کذاب

 

کذاب به کسی گویند که خیلی دروغ می گوید به نحوی که دروغگویی در وی نهادینه شده تا جایی که با زبان و یا اشاره ویا  باقلم دروغ می گوید و به همه کس چه آشنا وچه نا آشنا  وچه خویشان وچه غریبه  وچه دوست وچه دشمن  وچه در تنهایی وچه در جمع دروغ می گوید  واز دروغ هیچ ابایی ندارد.

خلاصه انسان کذاب کسی است که دروغگویی جزء طبع وسرشت او شده ودر هر شرائطی از دروغ دریغ ندارد .

امام علی (ع) فرمود:

ِاجتَنِب مُصاحَبَهَ الکَذّابِ  فَاِنِ اضطُرِرتَ اِلَیهِ فَلا تُصَدِّقهُ  وَ لا تُعلِمهُ   اَنَّکَ تُکَذِّبُهُ  فَاِنَّهُ یَنتَقِلُ عَن وُدِّکَ وَ لا یَنتَقِلُ عَن طَبعِهِ. (غررالحکم ، ح 2416)

از بودن با کذاب اجتناب کن . پس اگر به ناچار مجبور شدی که با او باشی  او را تصدیق وتایید نکن وحتی به او اعلام نکن که تصدیقش نمی کنی چرا که به آسانی از دوستی با تو می برد اما از طبیعت (ثانوی) خود  (که همان دروغگویی باشد) نمی برد.

حاصل آنکه شخص کذاب از جمله کسانی است که نباید با او طرح دوستی بست ونباید با او مصاحبت ورفاقت داشت .