کارگر

کارگر

)إنَّا لانُضیعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلاً([1]

بدرستیکه ما ضایع نمی‌کنیم اجر کسی را که کار نیکی را انجام داده است.

پیامبر گرامی6:

مَنْ ظَلَمَ أجِیراً أجْرَهُ أحْبَطَ اللهُ عَمَلَهُ وَ حَرَّمَ عَلَیْهِ ریحَ الْجَنَّةِ وَ إنَّ ریحَهَا لَیُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَامٍ؛[2]

کسی که به مزدِ اجیری تعدی ‌کند، خداوند عملش را باطل می‌کند و بوی بهشت را که از مسافت پانصد ساله به مشام می‌رسد،‌ بر وی حرام می‌کند.

ظُلمُ الأجِیر أجرَهُ مِن الکَبائِر؛[3]

تعدّی به مزد اجیر (کارگر)، از گناهان کبیره است.

أعطُوا الأجیرَ أجرَهُ قَبلَ أنْ یَجِفَّ عَرَقُهُ؛[4]

مزد کارگر را پیش از آن که عرقش خشک شود بدهید.

امام علی7:

نَهی [رسولُ الله صلی‌الله علیه‌وآله] أن یُسْتَعمَلَ أجیرٌ حتّی یُعلمَ ما اُجرتُهُ؛[5]

پیامبر [رسول‌الله صلی‌الله علیه‌وآله] نهی فرمود از این‌که کارگری، پیش از تعیین مزدش، به کار گرفته شود.

[1] . سوره کهف، آیه30.

[2] . من لایحضره الفقه، ج۴، ص۱۲، ح 4968 {شبیه این حدیث در امالی (صدوق)، ص427، ح1}.

[3] . غررالحکم و درر الکلم، تمیم آمدی، تصحیح محدث ارموی، ج۴، ص110.

[4] . صحیفه امام رضا علیه‌‌السلام، ص88، ح5.

[5] . من لایحضره الفقیه، ج۴، ص10، ح4968 ـ امالی(صدوق)، ص426، ح1.