کنترل چشم و حلاوت عبادت

• کنترل چشم و حلاوت عبادت

یکی از آثار غض بصر وکنترل چشم در مواجهه با نامحرم حس حلاوت عبادت است .

انسان زمانی حلاوت عبادت را حس می کند که آن عبادت به دل او وارد شده باشد وتا وارد نشود نمی توان چیزی را حس نمود .

عبادت خداوند متعال ذاتا شیرین وباحلاوت است . پس آنگاه که وارد قلب شود قلب انسان شیرینی آن را حس خواهد کرد البته به شرط آنکه قلب سالم وصاف باشد ؛ اما اگر قلب آلوده بود و با گناه  سیاه وتباه شد بدیهی است که نتواند حلاوت عبادت را حس کند .

مثل دهان مبتلا به تب که اگر در آن عسل هم ریخته شود شیرینی اش حس نخواهد شد .

حال اگر کسی از نگاه حرام خود داری کند وقلب خود را از این حیث حفظ نماید ، سلامت قلب خود را تضمین نموده ودر نتیجه بستر حلاوت عبادت را فراهم نموده است .

به علاوه که حلاوت عبادت ممکن است نوعی پاداش باشد که خداوند متعال در ازاءکنترل چشم به بنده اش می دهد یعنی هرگاه بنده در اطاعت خداوند متعال تلاش نماید تا معصیتی را مرتکب نگردد خدای کریم هم  نقدا پاداشی را در همین دنیا به او عطا می کند . البته پاداش عالم آخرت به قوت خود باقی است .

بنا براین  اگر کسی علی رغم شهوت وعلی رغم هوس وعلی رغم وسوسه شیطان بتواند در مواجهه با نامحرم چشم خود را کنترل کند وبه هر صورت ممکن تلاش نماید تا گناه نگاه را مرتکب نگردد خداوند متعال به او نقدا پاداش می دهد وآن همان حلاوت عبادت است .

پیامبر (ص) فرمود :

ما مِن مُسلِمٍ یَنظُرُ اِمرَئَهً اَوَّلَ رُمقَهٍ ثُمَّ یَغُضُّ بَصَرَها اَحدَثَ اللهُ تَعالی لَهُ عِبادَهً تَجِدُ حَلاوَتَها فی قَلبِهِ . (کنزالعمال ،ح 13059 و میزان الحکمه ج 12، ص 242)

هیچ مسلمانی نیست که در مواجهه با زن ، چشم خود را در همان آغاز نگاه کنترل نماید جز اینکه خداوند متعال در ازاء آن ، عبادتی برایش رقم می زند که حلاوت آن عبادت را در قلب خود حس  کند .

خواه مقصود از عبادت همان عبادت معروف باشد ویا منظور از عبادت همین عمل “غض بصر” باشد یعنی همین “غض بصر” که خود یک  فعل مقدس است خداوند آن را عبادت به حساب آورده باشد وآن را هم در قلب شیرین کند .

به هر حال چه اینکه مقصود از عبادت نماز وامثال آن باشد ویا مقصود از آن همان غض بصر باشد اما حلاوت عبادت امر مسلّمی است .یعنی قطعا در قبال غض بصر وکنترل چشم خداوند حلاوت عبادتی را پدید می آورد وکام مومن را از آن حلاوت  شیرین می نماید .