کودک و شباهت پدر

– کودک و شباهت پدر

شباهت به پدر نعمت است امام صادق (ع) نقل می‌کنند از پیامبر (ص) که آن بزرگوار فرمود:

«مِن نِعمَهِ اللهِ عَلَی الرَّجُلِ أن یُشبِهَهُ وَلَدُهُ». ^[1]

از نعمت‌های خدای عزوجل به مرد این است که فرزندش شبیه او باشد.

و در یک نقل دیگر نهی فرمود: انکار شباهت را یعنی کسی نگوید فرزند من شبیه من نیست. فرمود:

لایَقُولَنَّ أحَدٌلِوَلَدِهِ هذا لا یُشبِهُنی وَ لایُشبِهُ شَیئاً مِن آبائی^[2]

هیج کس نسبت به فرزندش نگوید که او شبیه من نیست و یا اینکه هیچ شباهتی به پدران من ندارد.

امام باقر (ع) فرمود:

مِن سَعادَهِ الرَّجُلِ أن یَکُونَ لَهُ الوَلَدُ یُعرَفُ فیهِ شِبهُهُ وَ خُلقُهُ وَ شَمائِلُهُ ^[3].

از خوشبختی مرد این است فرزندی داشته باشد که معروف شده باشد به اینکه شبیه اوست از نظر اخلاق و اندام و شمائل. به هر حال شباهت فرزند به پدر، یک ارزش است.

[1]– محمدبن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه، ج 15، ص 95

[2]– ابوجعفرمحمدابن یعقوب الکلینی – کافی ج4 ص53) وسایل ج15ص96

[3]– محمدبن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه ج15ص95