– کودک و فطرت الهی
باید دانست که کودک دارای فطرت الهی است. یعنی ذاتا خدائی است، توجه به خدا دارد و خدا خواهی در ذات او نهفته است. میل به خدا دارد، کشش به خدا دارد و اگر این فطرت تضعیف نگردد دائم او را متوجه خدا خواهد ساخت. وقتی حضرت موسی (ع) از خداوند متعال میپرسد کدام عمل نزد تو افضل و برتر است ؟ فرمود: محبت به کودکان. آنگاه فرمود: فَاِنَّ فِطرَتَهُم عَلی تَوحیدی[1]. چرا که فطرت آنها بر توحید و یگانگی من است. یعنی آنها فطرت الهی و ذات توحیدی دارند. و آیه «فِطرَهَ اللهِ اللَّتی فَطَرَ النّاسَ عَلَیها»[2]هم بر این معنی گواه است و یا حدیث «کُلَ مَولوُدٍ یُولَدُ عَلَی الفِطرَه»[3] هم همین طور.
اگر میگوئیم کودک فطرت خدائی دارد یعنی صفات کمال در او تعبیه شده و بصورت بالقوه و استعداد در او سرشته شده، بنابراین اگر بنا باشد که کودک تربیت به آداب الهی وآداب انسانی شود بستر فراهم است. آمادگی رشد و تربیت دارد، بنابراین تربیت او آسان است چون زمینه تربیت و امکانات تربیت در او فراهم است.
مربی کودک یعنی پدر و مادر اگر بدانند که کودک فطرت الهی دارد یعنی اگر بدانند میل الهی دارد و میل به رستگاری و صفات کمال و صفات عالیه انسانی دارد بیشتر به نتایج تربیت امید وار میشوند و بیشتر به ارتقاء و اصلاح کودک انگیزه پیدا میکنند.
[1]– مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 101، ص 105
[2]– سوره روم آیه 30
[3]– مجلسی، محمدباقر، بحارالنوار، ج 3، ص 279
ویژه گیهای حضرت مسلم(ع) ثقه ومورد اعتمادحضرت اباعبد الله(ع) شجاعت تقید کامل به مسائل شرعی…
چند نکته از زندگی حضرت مسلم (ع) از خانواده فقیر بود چون عقیل وضع مالی…