برکت در زندگی
برکت در زندگی
)وَ لَوْ أنَّ أهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الأرْضِ([1]
اگر اهل شهرها و آبادیها ایمان آورده و تقوا پیشه میکردند، قطعاً برکات آسمان و زمین را برایشان میگشودیم.
پیامبر گرامی6:
اَحِبُّوا الْمَعْروفَ وَ اَهْلَهُ فَوَ الَّذي نَفْسی بِیَدِهِ إنَّ الْبَرَکَةَ وَالْعافیَةَ مَعَهُما؛[2]
نیکی و نیکوکاران را دوست بدارید. سوگند به آن که جانم به دست اوست، برکت و تندرستی، با نیکی و نیکوکاران است.
باکِروا طَلَبَ الرِّزْقِ وَ الْحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَکَةٌ وَ نَجاحٌ؛[3]
در پی روزی و نیازها، صبح خیز باشید؛ چرا که حرکت در آغاز روز، [مایه] برکت و پیروزی است.
شَهْرُ رَمَضانَ شَهْرُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ وَ هُوَ شَهْرٌ یُضاعِفُ فیهِ الْحَسَناتِ وَ یَمحُو فیهِ السَّیِّئاتِ وَ هُوَ شَهْرُ الْبَرَکَةِ؛[4]
ماه رمضان، ماه خداست و آن ماهی است که خداوند در آن حسنات را میافزاید و گناهان را پاک میکند و آن ماه برکت است.
مَن حَبَسَ عَن اَخیهِ المُسلِم شَیئا مِن حَقِّهِ حَرَّمَ الله عَلَیهِ بَرَکَةَ الرّزق اِلاّ اَن یَتوبَ؛[5]
هر کس چیزی از حقّ برادر مسلمان خود را نگه دارد [و به او ندهد]، خداوند، برکت روزی را بر او حرام میکند، مگر آنکه توبه کند [و جبران نماید].
کُلوا جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقوا فَإنَّ الْبَرَکَةَ مَعَ الْجَماعَةِ؛[6]
با هم غذا بخورید و پراکنده نباشید، که برکت با جماعت است.
لَمَّا خَلَقَ اللهُ المَعیشَةَ جَعَلَ البَرَکاتِ فِی الحَرثِ وَ الغَنَم؛[7]
چون خداوند، وسایل زندگی مردم را آفرید، برکتها را در کشاورزی و گوسفندداری قرار داد.
اَلصَّلاةُ مِنْ شَرائِعِ الّدینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هِیَ مِنْهاجُ الاَنْبیاءِ وَ لِلْمُصَلّی حُبُّ الْمَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ الْمَعْرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزْقِ؛[8]
نماز، از آیینهای دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
امام علی7:
اِذا ظَهَرَتِ الجِنایاتُ ارْتَفَعَتِ الْبَرَکاتُ؛[9]
هر گاه گناهان آشکار شوند، برکتها از میان میرود.
امام صادق7:
اَلْبَرَکَةُ مِنْ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلیِّ علیهالسلام عَشَرَةُ اَمْیالٍ؛[10]
تا ده میل اطراف قبر حسین بن علی علیهالسلام برکت است.
[1] . سوره اعراف، آیه96.
[2] . کنزالعمّال، ح15974.
[3] . المعجم الاوسط، ج۷، ص194، ح7250.
[4] . بحارالأنوار، ج96، ص340، ح5.
[5] . مکارم الاخلاق، ص431 ـ من لایحضره الفقیه، ج4، ص15، ح4968.
[6] . بحارالانوار، ج66، ص349.
[7] . کنزالعمّال، ح9354.
[8] . خصال، ص522، ح11.
[9] . غرر الحکم، ح6228.
[10] . بحارالأنوار، ج101، ص116، ح41.