تقوی

تقوی

)وَ مَنْ یُطِعِ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَخشَ اللهَ وَیَتَّقْهِ فَأولئِکَ هُمُ الفائِزُونَ([1]

و کسی که خدا و رسولش را اطاعت کند و از خدا بترسد و تقوی پیشه کند پس آنانند کامیاب شدگان.

پیامبر گرامی6:

خَیرُ الزّادِ التّقوی؛[2]

بهترین زاد و توشه (برای قیامت) پرهیزکاری است.

یَا اَیُّهَا النَّاسُ إتَّخِذُوا التَّقوی تِجارَةً یَأتِکُمُ الرِّزقُ بلا بِضاعَةٍ وَ لاتِجارَةٍ ثُمَّ قَرَأ مَنْ یَتَّقِ اللهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقهُ مِنْ حَیثُ لایَحْتَسِبُ؛[3]

ای مردم تقوای الهی را پیشه کنید، تا بدون هیچ سرمایه و سود و سودایی به شما روزی برسد، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «هر که از خدا پروا کند، (خدا) برای او راه خروجی قرار می‌دهد از جایی که گمان نمی‌برد روزی‌اش رساند.

لِکُلِّ شیٍ مَعدِنٌ وَ مَعدِنُ التَّقوی قُلُوبُ العارِفین؛[4]

برای هر چیزی معدنی است و معدن تقوا دل‌های خداشناسان است.

ما تَرَکَ اَحدٌ مِنْکُم لِلّهِ شَیئاً اِلاّ اَتاهُ اللهُ مِمّا هُوَ خَیرٌ لَهُ مِنْهُ مِنْ حَیثُ لایَحْتَسِبُ؛[5]

هیچ یک از شما بخاطر خدا چیزی را رها نکند، مگر اینکه خداوند بهتر از آن را از جایی که گمان نمی‌برد نصیبش فرماید.

مَنْ رُزِقَ التُّقی فَقَد رُزِقَ خیرَ الدُّنیا والآخِرَةِ؛[6]

هر که تقوا روزیش شود، خیر دنیا و آخرت روزیش شده.

حضرت علی7:

اِنّ مَنْ فارَقَ التَّقوَی اُعِزَی بالَلّذّاتِ وَالشَّهَواتِ وَ وَقَعَ فی تِیه السَّیِئاتِ وَ لَزِمَهُ کَبیرُ التَّبَعاتِ؛[7]

هر که از تقوا جدا شد، شیفته لذت‌ها و شهوات گردد و در بیابان سرگردان کننده گناهان بیفتد و پیامدهای ناگوار سخت دامنگیرش شود.

صِفتانِ لایَقبَلُ اللهُ سُبحانَهُ الاَعمالَ اِلاّ بِهِما، التُّقی وَالاِخلاصُ؛[8]

دو صفت است که خداوند سبحان اعمال را جز با وجود آنها نمی‌پذیرد، تقوا و اخلاص.

إنّ التَّقوی اَفضَلُ کَنزٍ وَأحرَزُ حِرزٍ وَأعزُّ عِزٍّ فیهِ نِجاةُ کُلِّ هاربٍ وَ دَرکُ طالِبٍ وَ ظَفَرُ کُلِّ غالِبٍ؛[9]

به راستی که تقوا بهترین گنج و محکم‌ترین پناهگاه و عزیزترین عزت و اقتدار است، و نجات هر گریزنده‌ای (از هلاکت دوزخ) و امید هر جوینده‌ای و پیروزی هر چیره‌جویی در تقوا است.

اَلتَّقوی غایَةٌ لایَهلِکُ مَنِ اتَّبَعَها وَ لایَندَمُ مَن عَمِلَ بِها؛ لِأنَّ بِالتَّقوی فازَ الفائِزونَ وَ بِالمَعصِیَةِ خَسِرَ الخاسِرونَ؛[10]

تقوا هدفی است که هر کس از آن تبعیت کند هلاک نشود و هر کس آن را به کار بندد پشیمان نشود؛ زیرا باتقوا است که رستگاران، پیروز و رستگار شدند و با معصیت است که زیانکاران زیان کردند.

[1] . سوره نور، آیه52.

[2] . من لایحضره القیه، ج4، ص376.

[3] . بحارالانوار، ج70، ص285.

[4] . کنزالعمال، ح5638.

[5] . کنزالعمال، ح8499.

[6] . کنزالعمال، ح5641.

[7] . غررالحکم، ح3625.

[8] . تصنیف غرر الحکم، ص155، ح2914.

[9] . بحارالانوار، ج77، ص374.

[10] . کنزالعمال، ح16.