حکمت 23 نهج البلاغه
وَ قَالَ (علیه السلام): مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ، لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ. [حَسَبُهُ]
کسی که کار وکردارش او را به جایی نرساند نژاد عالی و شرافت خانوادگی او را به جایی نخواهد رسانید.
- آنکه کارش او را به تاخیر اندازد شرافت خانوادگی به او شتاب نخواهد داد وجلو نخواهد برد
- اصل عمل انسان است . این عمل است که مایه رشد وپیشرفت انسان می شود نه حسب ونسب
- آیه لَیسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعی . وَاِنَّ اَکرَمَکُم عِندَ اللهِ اَتقاکُم دلیل بر اصالت واهمیت عمل است .
- زهرای اطهر (س) درمعنای شیعه عمل را ملاک می داند ومی فرماید :
إنْ كُنتَ تَعمَلُ بِما أمَرناكَ و تَنتَهي عَمّا زَجَرناكَ عَنهُ فَأنتَ مِن شيعَتِنا و إلاّ فَلا ؛
اگر آنچه را که به تو فرمان مى دهيم عمل كنى و از آنچه که ترا برحذر مى داريم دورى كنى ، از شيعيان ما خواهى بود و گرنه نه. ( بحار الأنوار ، ج 68 ، ص 155 )
یعنی ملاک عمل وطاعت در امر ونهی نه عنوان شیعه بودن.
- اگرعمل داری هم در دنیا موفقی وهم در آخرت.
