روزی

روزی

)اَللهُ بَبْسُطُ الْرِّزْقَ لِمَنْ یَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَ یَقْدِرُ([1]

خداوند بر هر کس از بندگانش که بخواهد روزی را گشاد می‌گرداند و یا بر او تنگ می‌گیرد.

پیامبر گرامی6:

إنَّ لِکُلِّ امْرِيءِ رِزْقاً هُوَ یَأتِیهِ لاَ مُحَالَةَ فَمَنْ رَضِيَ بِهِ بُورِکَ لَهُ فِیهِ وَ وَسِعَهُ وَ مَنْ لَمْ یَرْضَ لَمْ یُبَارَکْ لَهُ فِیهِ وَ لَمْ یَسَعْهُ إنَّ الرِّزْقَ لَیَطْلُبُ الرَّجُلَ کَمَا یَطْلُبُهُ أجَلُه؛[2]

هر کس روزی‌ای دارد که حتماً به او خواهد رسید. پس هر کس به آن راضی شود، برایش پر برکت خواهد شد و او را بس خواهد بود و هر کس به آن راضی نباشد، نه برکت خواهد یافت و نه او را بس خواهد بود. روزی در پی انسان است، آن‌گونه که اجلش در پی اوست.

باکِروا فی طَلَبِ الرِّزقِ وَ الحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدَوَّ بَرَکَةٌ وَ نَجاحٌ؛[3]

در پی روزی و نیازها، سحرخیز باشید؛ چرا که حرکت در آغاز روز، [مایه] برکت و پیروزی است.

مَنِ انْقَطَعَ اِلَي اللهِ کَفاهُ اللهُ کُلَّ مَؤُنَةٍ وَ رَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لایَحْتَسِبُ وَ مَنِ انْقَطَعَ اِلَي الدُّنْیا وَ کَلَهُ اللهُ اِلَیْها؛[4]

هر کس از غیرخدا بِبرد، خداوند، هزینه زندگی او را تأمین می‌کند و از جایی که انتظار ندارد، روزی‌اش می‌دهد؛ امّا هر کس چشم امیدش به دنیا باشد، خداوند، او را به دنیا وا می‌گذارد.

امام علی7:

فَعَدَلَ فیها لَیبتَلِیَ مَن أرادَ بِمَیسورِها وَ لِیختَبِرَ بِذَلِکَ الشُّکرَ وَ الصَّبرَ مِنْ غَنیّها وَ فَقیرِها؛[5]

خداوند متعال روزی‌ها را عادلانه تقسیم کرد تا هر که را بخواهد به وسعت روزی یا تنگی آن بیازماید و میزان سپاسگزاری توانگر و شکیبایی تهیدست را امتحان کند.

الأمَانَةُ تَجُرَّ الرِّزْقَ وَالْخِیَانَةُ تَجُرُّ الْفَقْرَ؛[6]

امانتداری روزی می‌آورد و خیانت در امانت، فقر.

إنَّ العَبدَ لَیَحْرُمُ نَفسَهُ الرِّزقَ الحَلالَ بِتَرکِ الصَّبرِ، وَ لایُزادُ عَلی ما قُدِّرَ لَهُ؛[7]

بنده به سبب بی‌صبری، خودش را از روزی حلال محروم می‌کند و بیشتر از روزی مقدّر هم نصیبش نمی‌شود.

امام حسین7:

لَیْسَتِ الْعِفَّةُ بِمَانِعَةٍ رِزْقاً وَ لاَ الْحِرْصُ بِجَالِبٍ فَضْلاً وَ إنَّ الرِّزْقَ مَقْسُومٌ وَ الأجَلَ مَحْتُومٌ وَاسْتِعْمَالَ الْحِرْصِ طَالِبُ الْمَأثِمْ؛[8]

نه عفت و خودداری از حرام، مانع روزی می‌شود و نه حرص‌ روزی بیشتر می‌آورد، که روزی تقسیم شده و اجل حتمی است و حرص به سوی گناه می‌کشد.

امام رضا7:

مَنْ رَضِيَ عَنِ اللهِ تَعَالَي بِالْقَلِیلِ مِن الرِّزْقِ رَضِیَ اللهُ مِنْهُ بِالْقَلِیلِ مِنَ الْعَمَلِ؛[9]

هر کس به رزق و روزی کم از خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود.

 

روزی زیاد

)وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لایَحتَسِبُ([10]

و از جائی که حسابش را نمی‌کند به او روزی می‌رساند.

پیامبر گرامی6:

مَنْ سَرَّهُ أنْ یُنْسَاَ لَهُ فِی عُمُرِهِ وَ یُوَسَّعَ لَهُ فِی رِزْقِهِ فَلْیَتَّقِ اللهَ وَلْیَصِلْ رَحِمَهُ؛[11]

هر کس دوست دارد که عمرش طولانی و روزی‌اش زیاد شود، تقوای الهی پیشه کند و صله رحم نماید.

مَنْ اُلْهِمَ الصِّدْقَ فِي کَلاَمِهِ وَالإنْصَافَ مِنْ نَفْسِهِ وَ بِرَّ وَالِدَیْهِ وَ وَصَلَ رَحِمَهِ اُنْسِيَ لَهُ فِي أجَلِهِ وَ وُسِّعَ عَلَیْهِ فِی رِزْقِهِ وَ مُتِّعَ بِعَقْلِهِ وَ لُقِّنَ حُجَّتَهُ وَقْتَ مُسَاءَلَتِه؛[12]

به هر کس، راستگویی در گفتار، انصاف در رفتار، نیکی به والدین و صله‌رحم الهام شود، اجلش به تأخیر می‌افتد، روزیش زیاد می‌گردد، از عقلش بهره‌مند می‌شود و هنگام سؤال [مأموران الهی] پاسخ لازم به او تلقین می‌گردد.

امام علی7:

وُصولُ المَرءِ اِلی کُلِّ ما یَبتَغیهِ مِن طیبِ عَیشِهِ وَ اَمنِ سِربِهِ وَ سَعَةِ رِزقِهِ بِحُسنِ نیَّتِهِ وَ سَعَةِ خُلقِهِ؛[13]

انسان، با نیّت خوب و اخلاق خوب، به تمام آنچه در جستجوی آن است، از زندگی خوش و امنیت محیط و روزی زیاد، دست می‌یابد.

الأستِغفارُ یَزیدُ فِی الرِّزقِ؛[14]

استغفار روزی را زیاد می‌کند.

امام باقر7:

مَنْ حَسُنَتْ نِیّتُه زِیدَ فِی رِزقِه؛[15]

هر که خوش‌نیت باشد، روزی‌اش افزایش می‌یابد.

امام صادق7:

صِلَةُ الْأرْحَامِ تُحَسِّنُ الْخُلُقَ وَ تُسَمِّحُ الْکَفَّ وَ تُطَیِّبُ وَ تَزِیدُ فِي الرِّزْقِ وَ تُنْسِيُ فِي الأجَلِ؛[16]

صله رحم، انسان را خوش‌اخلاق، با سخاوت و پاکیزه جان می‌نماید و روزی را زیاد می‌کند و مرگ را به تأخیر می‌اندازد.

لاَ تَدَعْ زِیَارَةَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِيٍّ (علیه‌السلام) وَ مُرْ أصْحَابَکَ بِذَلِکَ یَمُدَّ اللهُ فِي عُمُرِکَ وَ یَزِیدُ اللهُ فِي رِزْقِکَ وَ یُحْیِیکَ اللهُ سَعِیداً وَ لاَ تَمُوتُ إلاَّ سَعِیداً [شَهِیداً] وَ یَکْتُبُکَ سَعِیداً؛[17]

زیارت امام حسین علیه‌السلام را رها نکن و دوستان خود را هم به آن سفارش کن، که در این صورت، خداوند عمرت را طولانی و روزی‌ات را زیاد می‌کند و زندگی‌ات را همراه با سعادت می‌کند و جز سعادتمند نمی‌میری و نام تو را در شمار سعادتمندان، ثبت می‌کند.

مَن حَسُنَ بِرُّهُ بَاَهلِ بَیتِهِ زیدَ فِی رِزقِهِ؛[18]

کسی که به خانواده‌اش خوب احسان کند روزیش زیاد می‌شود.

[1] . سوره عنکبوت، آیه62.

[2] . اعلام‌الدین، ص342.

[3] . نهج‌الفصاحه، ص371، ح1078.

[4] . نهج‌الفصاحه، ص731، ح2769.

[5] . نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، ص134، از خطبه91.

[6] . تحف العقول، ص221 ـ بحارالأنوار (ط ـ بیروت)، ج75، ص60، ح138.

[7] . شرح نهج‌البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج۳، ص160.

[8] . اعلام‌الدین، ص428.

[9] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج75، ص356 و 357، ح12.

[10] . سوره طلاق، آیه3.

[11] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج۷۱، ص102، ح56.

[12] . اعلام‌الدین، ص265.

[13] . تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص92، ح1607.

[14] . خصال، ص505 ـ جامع‌الاخبار (شعیری)، ص124.

[15] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص105، ح11.

[16] . کافی (ط ـ الاسلامیه)، ج۲، ص151، ح6.

[17] . کامل الزیارات، ص152.

[18] . بحارالانوار (ط ـ بیروت)، ج17، ص104.