عدم استجابت دعا

عدم استجابت دعا

)قالُوا فَادعُوا وَ ما دُعاءُ الکافِرینَ اِلاّ فی ضَلالٍ([1]

می‌گویند: پس دعاکنید. و(لی) دعای کافران جز در بیراهه نیست.

پیامبر گرامی6:

الداعی بِلا عَمَلٍ کالرّامی بلا وَتَرَ؛[2]

دعا کننده‌ای که عمل و کردار نیک ندارد، همانند تیراندازی است که بدون کمان تیر را پرتاب می‌کند.

إعلَمُوا أنَّ اللهَ‌لایَقْبِلُ دُعاءً عَن قَلبٍ غافِلٍ؛[3]

بدانید که همانا خداوند دعای کسی را که از یاد او غافل است قبول (مستجاب) نمی‌کند.

مَنْ أحبَّ أن یُستَجابَ دَعاءُهُ فَلیُطَیِّبْ مَطعَمَهُ وَ مکسَبَهُ؛[4]

اگر کسی دوست دارد که دعایش مستجاب شود، پس باید غذا و کسبش را پاک گرداند.

مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ‌ اَنْ تُکْشَفَ کُرْبَتُهُ فَلْیُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ؛[5]

هر کس می‌خواهد دعایش مستجاب شود و غمش از بین برود، باید گره از کار تنگدستی باز کند.

اِنَّ العَبدَ لَیرفَعُ یَدَیهِ اِلَی اللهِ، وَ مَطعَمَهُ حرامٌ وَ مَلبَسُهُ حرامٌ فَکَیفَ یُستجابُ لَهُ وَ‌ هذه حالُه؟[6]

آن بنده‌ای که دست‌های خود را به دعا به سوی خدا برمی‌دارد در حالی که خوراک و پوشاک او هر دو از راه حرام باشد چگونه می‌خواهد دعای او مستجاب گردد؟!

امام علی7:

المَعصِیَةُ تَمنَعُ الإجابَةَ؛[7]

گناه و معصیت مانع از اجابت دعا می‌شود.

إنَّ کَرَمَ اللهِ سُبحانَهُ لایَنقُضُ حِکمَتَهُ فَلِذلِکَ لایَقَعُ الإجابَةُ فی کلِّ دعوَةٍ؛[8]

به درستی که کرم و فضل پروردگار مخالف و جدای از حکمت او نمی‌باشد، پس از این رو هر دعائی را اجابت نمی‌کند.

لاتَستَبطِیء اِجابَةَ دُعائِکَ وَ قَد سَدَدتَ طریقَهُ بِالذُنوب![9]

تو وقتی با گناهانت، راه دعا را به روی خودت بستی دیگر تأخیر در اجابت را دیر مشمار.

امام صادق7:

إنَّ اللهَ لایَرفَعُ دُعاءَ عبدٍ وَ فی بَطنِهِ حرامٌ أو عِندَهُ مَظلَمَةٍ لِأحدٍ مِن خَلقِهِ؛[10]

به درستی که دعای بنده‌ای که حرام خورده و یا حقّی از مردم بر گردن اوست، مورد استجابت پروردگار واقع نمی‌شود.

قال الله تبارک و تعالی: وَ عِزَّتی وَ جَلالی لا اُجیبُ دَعوَةَ مَظلومٍ فی مَظلِمَةِ ظَلمَهَا وَ لِأحَدٍ عِندَهُ مِثلُ تِلکَ المَظلِمَة؛[11]

خدای تبارک و تعالی می‌فرماید: به عزّت و جلالم قسم دعای هیچ مظلومی را که به او ظلمی شده (در حالی که) خود او نیز مانند آن را به دیگری ظلم کرده باشد اجابت نخواهم کرد.

[1] . سوره غافر، آیه50.

[2] . بحارالانوار، ج۹۳، ص312.

[3] . اعلام‌الدین، ص265.

[4] . بحارالانوار، ج93، ص372.

[5] . نهج‌الفصاحه، ح2961.

[6] . لئالی الاخبار، ج4، ص103.

[7] . تصنیف غررالحکم، ص193، ح3766.

[8] . تصنیف غررالحکم، ص193، 3764.

[9] . فهرست غرر، ص105.

[10] . بحارالانوار، ج۹۳، ص321.

[11] . مستدرک، ج5، ص270.