ویژگی شیعیان

ویژگی شیعیان

)کَذَبَ مَن زَعَمَ اَنَّهُ مِن شِیعَتِنا وَ هُوَ مُتَمَّسِکٌ بِعُروَةِ غَیرِنا([1]

دروغ گفته کسی که گمان کرده شیعه و از پیروان ماست در حالی که به دستگیره‌ای جز ما چنگ زده است.

امام علی7:

إختَبِرُوا شِیعَتِی بِخِصلَتَینِ فَإن کانَتا فِیهِم فَهُم شِیعَتِی مُحافَظَتُهُم عَلی أوقاتِ الصَّلَواتِ وَ مُواساتُهُم مَعَ إخوانِهِمُ المُؤمِنِینَ بِالمالِ وَ إن لَم یَکونا فیهِم فَاعزَب ثُمَّ اعزَب ثُمَّ اعزب؛[2]

شیعیان مرا به دو خصلت امتحان کنید که اگر دارای این دو خصلت بودند شیعه‌اند: اهمیت به نماز در اول وقت و دستگیری برادران دینی خود با مال، اگر ان دو در آنها نبود از آنها دور شو، دور شو و دور شو.

شِیعَتُنا المُتَباذِلونَ فِی وِلایَتِنا… الَّذینَ إذا غَضِبُوا لَم یَظلِمُوا؛[3]

شیعیان ما آنهایی هستند که بذل و بخشش آنان، بر مبنای ولایت ما صورت می‌پذیرد، و هنگامی که به خشم بیایند، به ظلم روی نمی‌آورند.

امام باقر7:

فَمَن کانَ مِنکُم مُطِیعاً لِلّهِ یَنفَعُهُ وَلایَتُنا وَ مَن کانَ مِنکُم عاصِیاً لِلّهِ لا تَنفَعُهُ ولایَتُنا؛[4]

از شما (شیعیان) کسی که مطیع خدا باشد، دوستی ما برای او سودمند است و کسی که عصیان و نافرمانی خدا را کند، حب و دوستی ما برای او سودی نخواهد داشت.

امام صادق7:

وَ إنَّ لِکُلِّ شَیءٍ دَعامَةٌ وَدَعامَةُ الإسلامِ الشِّیعَةُ؛ ألا وَ‌إنَّ لِکلِّ شَیءٍ ذَروَةٌ و ذَروةُ الإسلامِ الشیعَةُ؛[5]

آگاه باش که هر چیز را ستونی است و ستون اسلام شیعیان هستند، آگاه باش برای هر چیزی بلندی و بلندمرتبگی است و سر اسلام شیعه است.

یا مَعشَرَ الشِّیعَةِ إنَّکُم قَد نُسِبتُم إلَینا کونُوا لَنا زَیناً وَلا تَکونُوا عَلَینا شَیناً؛[6]

ای گروه شیعه شما به ما منسوب هستید پس مایه زینت ما باشید و باعث آّبروریزی ما نباشید.

أهلُ الهُدی وَ أهلُ التُّقی وَ أهلُ الخَیرِ وَ أهلُ الإیمان وَ أهلُ الفَتحِ وَالظَّفَرِ؛[7]

شیعیان ما اهل هدایت و تقوی و اهل خیر و نیکی و اهل ایمان و اهل فتح و ظفرند.

امام رضا7:

مَن رَدَّ عَلَیهِم فَقَد رَدَّ اللهَ وَ مَن طَعَنَ عَلَیهِم فَقَد طَعَنَ اللهَ لأنَّهُم عِبادُ اللهِ حَقّاً وَ أولِیائُهُ صِدقاً وَ أنَّ أحَدَهُم لَیَشفَعُ فِی رَبِیعَةَ وَ مضَرٍ فَیُشَفِّعُهُ اللهُ فِیهم لِکرامَتِهِ عَلی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ؛[8]

کسی که شیعیان را رد کند (قبول نداشته باشد) چنان است که خدا را رد کرده است و کسی که به آنان توهین روا دارد به خدا توهین کرده است زیرا که آنان بندة راستین خدا هستند و دوستار واقعی اویند و اگر هر یک از اینان به عدد قبیله ربیعه و قبیله مضر را شفاعت کنند، خدا شفاعت آنان را می‌پذیرد. بخاطر عظمت و کرامتی که پیش خداوند تبارک و تعالی دارند.

[1] . امام صادق7 ـ بحارالانوار، ج2، ص98.

[2] . جامع‌‌الاخبار، ص35.

[3] . الکافی، ج2، ص236.

[4] . روضة‌المتّقین، ج12، ص80..

[5] . الکافی، ج8، ص212.

[6] . مشکاة‌الانوار، ص67.

[7] . روضة‌المتقین، ج12، ص78.

[8] . وسایل الشیعه، ج11، ص441.